Bez kategorii

Praca zdalna. Zatrudnienie cudzoziemca jako freelancera.

office-1500461_1280

Freelancer to osoba pracująca bez etatu, realizująca projekty na zlecenie, najczęściej specjalizująca się w danej dziedzinie.  Freelancerami są zwykle dziennikarze, graficy, copywriterzy, fotografowie, korektorzy, psychologowie, trenerzy personalni czy programiści.  Freelancer prowadzi działalność gospodarczą albo rozlicza się na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych (umowy o dzieło). Przy poszukiwaniu zleceń korzysta z portali ze zleceniami. Na polskim rynku największa liczba freelancerów to copywriterzy.

Praca zdalna a pozwolenie o pracę w Polsce

Kwestię zasad wykonywania pracy przez cudzoziemców w Polsce reguluje ustawa o promocji zatrudnia i instytucjach rynku pracy. Jej regulacje nie odnoszą się do wykonywania pracy zdalnie, a więc bez fizycznej obecności na terytorium RP.

Zasady zatrudnienia freelancera

Należy rozróżnić dwa rodzaje sytuacji, z którymi może się spotkać polski przedsiębiorca zatrudniający freelancera z zagranicy.

Po pierwsze, gdy freelancer prowadzi działalność gospodarczą, to w takim wypadku po wykonanej pracy wystawia polskiemu przedsiębiorcy fakturę. Czytaj dalej „Praca zdalna. Zatrudnienie cudzoziemca jako freelancera.”

Bez kategorii

Zatrudnienie freelancera

office-581131_1280

W ostatnich latach a w szczególności w czasie epidemii wzrasta znaczenie Internetu. Ale od lat istnieje grupa osób, którzy już wcześniej wykorzystywali to narzędzie w swojej codziennej pracy i tymi osobami są freelancerzy.

FREELANCER

Freelancer (z ang. wolny strzelec) to osoba pracująca bez etatu, realizująca projekty na zlecenie, najczęściej specjalizująca się w danej dziedzinie.  Freelancerami są m.in. dziennikarze, graficy, copywriterzy, fotografowie, korektorzy, psychologowie, trenerzy personalni czy programiści.  Freelancer prowadzi działalność gospodarczą albo rozlicza się na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych (umowy o dzieło). Przy poszukiwaniu zleceń korzysta z portali ze zleceniami. Na polskim rynku największa liczba freelancerów to copywriterzy.

Inne znaczenie mają pojęcia „home Office”, „wirtualne biuro” czy „praca zdalna”: Czytaj dalej „Zatrudnienie freelancera”

Prawo karne | Criminal Law

Zatrzymanie komputera przez policję: Czy muszę podać do niego hasło?

spyware-2319403_1280

W sytuacji, gdy policja wkracza do domu, dokonuje przeszukania i na podstawie art. 217 oraz art. 236a Kodeksu postępowania karnego zatrzymuje komputer, właściciel zatrzymanego komputera zwykle stawia sobie pytanie – czy ma obowiązek podać do niego hasło? Natomiast przy zaszyfrowanych dyskach pojawia się pytanie, czy musi podawać hasło konieczne do ich odszyfrowania.

Jakie prawa i obowiązki ma właściciel zatrzymanego komputera? 

Po pierwsze, na czynność procesową polegającą na zatrzymaniu rzeczy, w tym komputera, przysługuje zażalenie i takie zażalenie rozpoznawane jest przez sąd rejonowy, w okręgu którego prowadzone jest postępowanie (art. 236 k.p.k.).

Po drugie, w razie zatrzymania komputera z naruszeniem przepisów, właściciel komputera ma prawo wnosić o odszkodowanie od Skarbu Państwa na podstawie art. 417 § 1 Kodeksu cywilnego w sytuacji, gdy doszło do niezgodnego z prawem działania lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej.

Na jak długo organ prowadzący postępowanie może zatrzymać komputer? 

Nie zostało to określone w przepisach. Uznaje się, że zatrzymanie następuje na czas, w którym komputer jest potrzebny w sprawie.

Czy właściciel zatrzymanego komputera musi podać hasło dostępowe do komputera?

W trakcie przeszukania, jak i podczas przesłuchania, prowadzący postępowanie mogą zadawać pytania o hasła dostępowe do komputera, dysków, kont, profili czy innego zatrzymanego sprzętu. Przed przystąpieniem do przesłuchania, przesłuchiwany powinien zostać pouczony o przysługujących mu prawach.

Świadek

Podczas przesłuchiwania w charakterze świadka, właścicielowi komputera przysługuje prawo do uchylenia się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić przesłuchiwanego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.

Podejrzany/oskarżony 

Natomiast podczas przesłuchania w charakterze podejrzanego lub przed sądem w roli oskarżonego, Czytaj dalej „Zatrzymanie komputera przez policję: Czy muszę podać do niego hasło?”

Bez kategorii

Światłowody a prawo

Działalność operatorów światłowodów dotyczy różnych aspektów prawnych związanych z budową, eksploatacją i użytkowaniem infrastruktury światłowodowej. Oto kilka kluczowych kwestii:

1. Prawo telekomunikacyjne

  • W Polsce i Unii Europejskiej działalność operatorów światłowodowych reguluje Prawo telekomunikacyjne oraz akty prawne UE, np. Europejski Kodeks Łączności Elektronicznej.
  • Operatorzy muszą uzyskać wpis do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych prowadzonego przez UKE(Urząd Komunikacji Elektronicznej).
  • Regulacje dotyczą obowiązków operatorów, m.in. zapewnienia dostępu do sieci, neutralności sieci czy ochrony danych użytkowników.

2. Prawo budowlane

Budowa światłowodów wymaga przestrzegania przepisów Prawa budowlanego i uzyskania odpowiednich zgód (np. pozwolenia na budowę lub zgłoszenia inwestycji).

Często stosuje się procedurę zgłoszenia robót budowlanych zamiast pełnego pozwolenia, co upraszcza proces inwestycyjny.

3. Prawo własności i dostęp do nieruchomości

  • Kładzenie światłowodów na cudzym gruncie wymaga zgody właściciela lub ustanowienia służebności przesyłu(art. 305 Kodeksu cywilnego).
  • Ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tzw. Megaustawa) ułatwia dostęp do infrastruktury, np. budynków i słupów energetycznych.
  • Możliwe są wywłaszczenia pod inwestycje światłowodowe, jeśli są one realizowane jako infrastruktura publiczna.

4. Prawo ochrony środowiska

Kładzenie kabli światłowodowych może podlegać ocenie oddziaływania na środowisko (OOŚ), zwłaszcza w rejonach chronionych.

5. Prawo ochrony danych i cyberbezpieczeństwo

Operatorzy światłowodowi muszą przestrzegać RODO i zapewnić ochronę danych przesyłanych przez sieć.

Ustawa o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa nakłada obowiązki związane z bezpieczeństwem infrastruktury krytycznej.

Stan prawny na dzień: 22 kwietnia 2020 roku

Zdjęcie: freepik.com

Bez kategorii

Światowy Dzień Własności Intelektualnej 2020

0

Dzisiaj Światowy Dzień Własności Intelektualnej 2019

Przy tej okazji postaram się przybliżyć, czym jest prawo własności intelektualnej i jak może okazać się ważne dla każdego z nas. Prawo własności intelektualnej jest równie ważne w świecie realnym, jak i w świecie wirtualnym.

Pomimo, że świadomość społeczeństwa stopniowo zwiększa się, to ciągle wiele osób zadaje podstawowe pytania dotyczące

  1. Prawa autorskiego– Czy wolno wykorzystywać bez zgody zdjęcia z wizerunkiem osoby?
  2. Prawa zwalczania nieuczciwej konkurencji– Jak przedsiębiorca może bronić się przed nieuczciwą konkurencją?
  3. Prawa własności przemysłowej– Jak można skutecznie chronić logo, domenę i nazwę przedsiębiorcy (firmę)?

Prawo własności intelektualnej obszerna dziedzina, obejmująca zarówno prawa własności przemysłowej, jak i prawo autorskie i prawa pokrewne. Ochronie może podlegać każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Jakie prawa przysługują twórcy w razie wykorzystania jego zdjęcia bez zgody i wiedzy?

Nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że zdjęcie może stanowić utwór, o ile spełnia warunki wskazane w ustawie tj. indywidualny i twórczy charakter. W związku z tym, wykorzystanie zdjęcia przez osobę trzecią bez zgody i wiedzy twórcy oraz bez oznaczenia twórcy stanowi naruszenie praw autorskich twórcy.
Twórca lub inny uprawniony do zdjęcia może domagać się m.in.:

  • zaniechania naruszania
  • usunięcia skutków naruszenia
  • wydania uzyskanych korzyści
  • ogłoszenia w prasie oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie lub podania do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia sądu wydanego w rozpatrywanej sprawie, w sposób i w zakresie określonym przez sąd
  • zapłaty przez osobę, która naruszyła autorskie prawa majątkowe, odpowiedniej sumy pieniężnej, nie niższej niż dwukrotna wysokość uprawdopodobnionych korzyści odniesionych przez sprawcę z dokonanego naruszenia, na rzecz Funduszu Promocji Twórczości, gdy naruszenie jest zawinione i zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej wykonywanej w cudzym albo we własnym imieniu, choćby na cudzy rachunek.

Dodatkowo sąd może nakazać osobie, która w sposób niezawiniony naruszyła autorskie prawa majątkowe, na jej wniosek i za zgodą uprawnionego, zapłatę stosownej sumy pieniężnej na rzecz uprawnionego, jeżeli zaniechanie naruszania lub usunięcie skutków naruszenia byłoby dla osoby naruszającej niewspółmiernie dotkliwe.

Osoba, która naruszyła prawa autorskie twórcy musi liczyć się również z odpowiedzialnością karną.

Jak przedsiębiorca może bronić się przed nieuczciwą konkurencją?

 Przedsiębiorca, którego interesy zostały naruszone przez czyn nieuczciwej konkurencji, może dochodzić swoich praw przed sądem.

Zgodnie z ustawą z dnia 16 kwietnia 1993 roku o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.

Czynami nieuczciwej konkurencji będą w szczególności:

  1. wprowadzające w błąd oznaczenieprzedsiębiorstwa,
    2.      fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług,
    3.      wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług,
    4.      naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa,
    5.      nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy,
    6.      naśladownictwo produktów,
    7.      pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie,
    8.      utrudnianie dostępu do rynku,
    9.      przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną,
    10.  nieuczciwa lub zakazana reklama,
    11.  organizowanie systemu sprzedaży lawinowej
    12.  prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie konsorcyjnym.

Przedsiębiorca, którego interes został naruszony lub chociaż zagrożony, może żądać przed sądem zaniechania niedozwolonych działań, usunięcia skutków niedozwolonych działań, złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, naprawienia wyrządzonej szkody, wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści lub zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwanarodowego – jeżeli czyn nieuczciwej konkurencji był przez pozwanego zawiniony.

Co więcej na wniosek pokrzywdzonego sąd może orzec co ma się stać z wyrobami, opakowaniami oraz materiałami reklamowymi, które przyczyniły się do naruszenia praw powoda.

Warto wspomnieć, że przy sprawach dotyczących ochrony przed nieuczciwą konkurencją ciężar dowodu spoczywa na tym, komu zarzuca się czyn nieuczciwej konkurencji. Właśnie ta osoba musi udowodnić prawdziwość oznaczeń lub informacji umieszczanych na towarach albo ich opakowaniach lub wypowiedzi zawartych w reklamie.

Należy pamiętać, że roszczenia z tytułu czynu niedozwolonej konkurencji przedawniają się z upływem 3 lat. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie dla każdego naruszenia.

Jak można skutecznie chronić logo, domenę i nazwę przedsiębiorcy (firmę)?

Warto zapamiętać:

  • Prawo własności intelektualnej ma kluczowe znaczenie dla ochrony wszelkiej działalności twórczej
  • Prawo autorskie chroni twórczość w postaci zdjęć, utworów muzycznych, utworów audiowizualnych
  • Pomimo, tego, że przedsiębiorcy nie korzystają z ochrony przewidzianej dla konsumentów, to w stosunkach z innymi przedsiębiorcami mogą znaleźć ochronę przepisach ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
  • Najskuteczniejszym sposobem ochrony dla logo, domeny czy nazwy przedsiębiorcy jest rejestracja znaku towarowego krajowego lub wspólnotowego

Dnia 18 kwietnia 2020 roku

Bez kategorii

System automatycznego rozpoznawania twarzy (facial recognition) a luka prawna

flat-3252983_1280

Czym jest system rozpoznawania twarzy?

System rozpoznawania twarzy (z ang. facial recognition) to technologia oparta na sztucznej inteligencji (AI), która wykorzystuje dane biometryczne do identyfikacji osoby na podstawie jej rysów twarzy.

Początki technologii rozpoznawania twarzy sięgają lat 60. XX wieku. Po raz pierwszy taki system opracowany został przez Bell Labs w Stanach Zjednoczonych. Natomiast w roku 1973 po raz pierwszy taki system został wykorzystany.

Jak prawo odnosi się do technologii rozpoznawania twarzy?

Nie obowiązują żadne przepisy, które odnosiłby się szczegółowo do funkcjonowania tej technologii.

RODO nie wprowadza bezwzględnego zakazu wykorzystania technologii przetwarzających dane biometryczne, a umożliwia to organom publicznym w przypadku, gdy są w stanie to uzasadnić (np policja przy poszukiwaniach osób podejrzanych). Unia Europejska planowała wprowadzenie zakazu wykorzystania tej technologii w kolejnych 5 latach, ale ostatecznie odeszła od tego pomysłu.

Testy systemów rozpoznawania twarzy

Jak wynika z testów wykonanych przez Narodowy Instytut Standardów i Technologii (NIST) Stanów Zjednoczonych na 200 programach do rozpoznawania twarzy, największe problemy tym programom sprawiają twarze kobiet i osób o innym kolorze skóry niż kaukaska. Systemy w małym stopniu radzą sobie z twarzami ciemnoskórych kobiet i w ten sposób mogą stanowić narzędzie do dyskryminacji.

Zgodnie z raportem amerykańskiej fundacji Carnegie Endowment for International Peace w co najmniej 75 państwach na świecie korzysta się ze sztucznej inteligencji przy rozpoznawaniu twarzy, w tym w takich państwach jak Stany Zjednoczone, Francja, Niemcy, Włochy, Hiszpania, Szwajcaria i Czechy. Technologia ta wykorzystywana jest do inwigilowania społeczeństwa przez organy ścigania np. na stadionach, przejściach granicznych, lotniskach, uczelniach itd.

Zagrożenia dla praw podstawowych

System rozpoznawania twarzy stanowi niebezpieczne narządzie mogące zagrozić  prawu do prywatności, którego ochrona zagwarantowana jest w krajowym i unijnym porządku prawnym. Czytaj dalej „System automatycznego rozpoznawania twarzy (facial recognition) a luka prawna”

Bez kategorii

Pomoc prawna dla użytkowników Internetu: e-konsultacje prawne

cropped-cyberlaw-by-jduyta-3-4.png

⚖️🔐Jestem adwokatką i fanką nowych technologii. Specjalizuję się cyberprawie obejmującym prawo nowych technologii, prawo własności intelektualnej oraz prawo karne w obszarze cyberprzestępczości. Od 2010 roku zajmuję się badaniem problematyki cyberprzestępczości i cyberbezpieczeństwa. Wspomagam Internautów w walce o ochronę ich praw w cyberprzestrzeni.

Od 2017 roku prowadzę EPOQUE Kancelarię Adwokacka. Świadczę usługi również zdalnie. Od lat funkcjonuję w blogosferze. Prowadzę blog prawny „Cyberlaw by Judyta” oraz blog prawny „Angielskie Prawo dla Polaków. Brałam udział w szeregu przedsięwzięciach związanych z wykorzystaniem nowych technologii np. Global Legal Hackathon 2018. Występuję na konferencjach naukowych, seminariach. Prowadzę warsztaty i prelekcje. 

Świadczę pomoc prawną w zakresie:

  • prawa karnego, w tym cyberprzestępczości (np. stalking, hejt internetowy, kradzież danych, pornografia, hacking);
  • prawa nowych technologii, w tym projektow i kontraktów IT oraz prawa cyberbezpieczeństwa;
  • prawa własności intelektualnej, w tym prawa ochrony danych osobowych (RODO), prawa autorskiego i prawa znaków towarowych;

Zapraszam do kontaktu poprzez poniższy formularz kontaktowy.

http://www.kancelariaepoque.pl

Umawianie spotkań w kalendarzu: Doodle Czytaj dalej „Pomoc prawna dla użytkowników Internetu: e-konsultacje prawne”

Bez kategorii

Dane biometryczne i ich ochrona prawna

Types-of-Biometrics-Blog-682X325

Unijne podejście do danych biometrycznych zmieniło Rozporządzenie RODO obowiązujące od 25 maja 2018 roku. Obecnie kwalifikowane są one jako szczególna kategorią danych (odpowiednich danych wrażliwych). W Unii Europejskiej co do zasady obowiązuje zakaz przetwarzania danych biometrycznych, ale przewiduje się pewne wyjątki.

Czym są dane biometryczne?

Zgodnie z art. 4 punktem 14 RODO dane biometryczne to:

„dane biometryczne oznaczają dane osobowe, które wynikają ze specjalnego przetwarzania technicznego, dotyczą cech fizycznych, fizjologicznych lub behawioralnych osoby fizycznej oraz umożliwiają lub potwierdzają jednoznaczną identyfikację tej osoby, takie jak wizerunek twarzy lub dane daktyloskopijne”.

Co oznacza, że danymi biometrycznymi są dane:

  • cech fizycznych (np. kod DNA, wizerunek twarzy, układ linii papilarnych, tęczówka oka)
  • cech fizjologicznych (np. sposób poruszania się)
  • cech behawioralnych (np. analizy głosu, sposób składania własnoręcznego podpisu)

Katalog możliwości wykorzystania danych biometrycznych stale się powiększa.

Kiedy można przetwarzać dane biometryczne?

Z art. 9 rozporządzenia RODO wynika, że zakazuje się przetwarzania danych biometrycznych i wymienia wyjątki od tej zasady, m.in.:

  • istnieje wyraźna zgoda osoby na przetwarzanie jej danych biometrycznych
  • przetwarzanie jest niezbędne do wypełniania obowiązków i szczególnych praw administratora lub osoby, której dane dotyczą
  • staje się to niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą lub innej osoby fizycznej, a osoba, której dane dotyczą jest fizycznie lub prawnie niezdolna do wyrażenia zgody
  • dane zostały upublicznione przez osobę, której dotyczą
  • istnieją przesłanki związane z ważnym interesem publicznym
  • niezbędne jest to dla ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń lub w ramach sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez sądy;

Czy i jak można przetwarzać dane biometryczne pracowników?

Przetwarzanie danych biometrycznych pracowników wymaga od pracodawcy, Czytaj dalej „Dane biometryczne i ich ochrona prawna”

Bez kategorii

Dezinformacja w cyberprzestrzeni (fake news)

The_fin_de_siècle_newspaper_proprietor_(cropped)

Czym jest dezinformacja?

Przyjmuje się, że dezinformacja to zamierzona i konsekwentna formuła przekazu informacji (w fałszywych lub zmanipulowanych) i fabrykowanie takiego przekazu poprzez tworzenie różnego rodzaju fałszywych dokumentów, organizacji itd., które wprowadzają w błąd (powodują powstanie obrazu świata niezgodnego z rzeczywistością) i wywołują określone efekty w postaci:

  • podejmowania przez odbiorcę błędnych decyzji
  • wytworzenia poglądu
  • działania lub jego braku

Zgodnych z założeniami podmiotu dezinformacyjnego.

Słowo „dezinformacja” ma swój źródłosłów w języku rosyjskim. Cechowała rosyjską praktykę wprowadzania w błąd celem osiągnięcia taktycznych i strategicznych korzyści (wizerunkowych, politycznych, finansowych i militarnych). W rosyjskich warunkach dokonuje się podziału podmiotów dezinformujących na:

  1. Czarne (koordynowane przez wywiad państwowy);
  2. Szare (koordynowane przez kremlowski rząd) posługują się organizacjami z sektora pozarządowego i organizacjami międzynarodowymi;
  3. Białe (koordynowane przez kremlowski rząd) posługują się państwowymi agencjami wywiadowczymi;

Nie oznacza to, że wcześniej nie posługiwano się dezinformacją. Już Sun Zi w swoim traktacie „Sztuka wojenna” pisał o umiejętności podporządkowania sobie nieprzyjaciela bez walki”.

Jak działa dezinformacja?

Twórcy dezinformacji wykorzystują niedoskonałości ludzkiego umysłu, mechanizm wywierania wpływu i inne zjawiska opisane w psychologii w celu osiągnięcia celów, w tym politycznych, ideologicznych czy finansowych. Czytaj dalej „Dezinformacja w cyberprzestrzeni (fake news)”

Bez kategorii

Wolność słowa i prasy: Sprawa USA v. Julian Assange (WikiLeaks)

assange-protester-ap-img

Działania Stanów Zjednoczonych wobec Australijczyka Juliana Assange’a uważane są przez środowisko ludzi mediów i aktywistów za atak na wolność słowa, wolność prasy oraz prawo do informacji publicznej.

Stany Zjednoczone usiłują osądzić Juliana Assange’a za ujawnienie w latach 2010-2011  informacji, które przedstawiają niewygodną dla ówczesnej władzy prawdę dotyczącą prowadzonej przez Prezydenta Bush’a wojny z terroryzmem, w tym morderstw ubocznych (zasady zaangażowania), afgańskich dzienników wojennych, irackich dzienników wojennych, Cablegate (ujawnienie depesz amerykańskich dyplomatów) oraz plików dotyczących więzienia w Guantanamo (WikiLeaks).

Stany Zjednoczone rozpoczęły dochodzenie przeciwko Julianowi Assange i WikiLeaks na początku 2010 roku. Sukcesem zakończyły się starania o ujawnienie rzekomego źródła wycieku. Ustalono, że z Assange’m współpracowała żołnierz amerykańskiej armii Chelsea Manning. Prezydent Obama skorzystał z prawa łaski i zwolnił ją z więzienia. Po kilku latach administracja Prezydenta Obamy zaniechała ścigania osób stojących za WikiLeaks przy zastosowaniu precedensu wobec instytucji medialnych.

W sierpniu 2017 roku administracja Trumpa podjęła próbę wywarcia presji na Assange’a, aby ten udzielił wsparcia Prezydentowi. Po tym, jak Assange nie przystał na tę propozycję został oskarżony przez administrację Trumpa, a następnie zostało uruchomione postępowanie w sprawie ekstradycji. Chelsea Manning została ponownie zatrzymana z powodu odmowy współpracy z wielką ławą przysięgłych przeciwko WikiLeaks. Czytaj dalej „Wolność słowa i prasy: Sprawa USA v. Julian Assange (WikiLeaks)”