Bez kategorii

(15): Public Promotion of a Fascist or Totalitarian Regime (Art. 256 of the Penal Code), from the series „35 Cybercrimes in Polish Criminal Law”

Public Promotion of a Fascist or Totalitarian Regime (Article 256 of the Penal Code)

In today’s world, where online platforms and social media are often used to spread various ideologies and political views, the issue of public promotion of extremist and totalitarian ideologies has become increasingly relevant. The right to freedom of expression, which is a fundamental principle in democratic societies, is not unlimited. Among the actions prohibited by law is the public promotion of fascism or totalitarian regimes, which are explicitly addressed by Article 256 of the Polish Penal Code.

What Does Public Promotion of a Fascist or Totalitarian Regime Entail?

Article 256 of the Polish Penal Code criminalizes the public promotion of fascist, totalitarian, or similar regimes, as well as the public expression of support for such ideologies. This article serves to protect public order, democratic values, and the dignity of those who were victims of totalitarian regimes, especially those related to fascism, communism, and other authoritarian ideologies.

The law primarily targets actions that publicly support and promote such regimes, including:

  1. Displaying Symbols and Materials: Publicly displaying symbols, slogans, or materials associated with fascist or totalitarian ideologies. This includes flags, uniforms, or any other items that might serve as a means of spreading these ideologies.
  2. Speech and Propaganda: Spreading fascist or totalitarian ideas through speeches, writings, or online content. This can involve promoting hatred, violence, or discrimination based on race, nationality, religion, or other personal characteristics.
  3. Online Promotion: The internet, with its widespread reach, has become a significant space for spreading such ideologies. Websites, social media posts, videos, and comments that promote totalitarian ideologies are subject to legal scrutiny.

Legal Consequences of Publicly Promoting Fascism or Totalitarianism

Under Article 256 of the Penal Code, individuals found guilty of publicly promoting fascist or totalitarian ideologies may face severe legal consequences. These consequences include:

  1. Imprisonment: The penalty for promoting such ideologies publicly can range from a fine to imprisonment for up to two years.
  2. Fines: Courts may also impose financial penalties for individuals or organizations involved in spreading such ideologies.

These penalties are meant to prevent the spread of extremist ideologies and to protect the public from the harmful effects of hate speech and propaganda.

Examples of Crimes Involving the Public Promotion of Fascism or Totalitarian Regimes

Several real-life examples illustrate how this law is applied:

  1. Displaying Nazi Symbols: A person displaying swastikas or wearing Nazi uniforms at public events, or posting images of such symbols online, could be prosecuted for violating Article 256.
  2. Speech Supporting Totalitarian Regimes: Someone delivering a public speech or posting on social media in support of a totalitarian government, calling for a return to fascist rule, could be prosecuted under this provision.
  3. Online Propaganda: A website or social media account promoting neo-Nazi ideology, fascism, or any totalitarian political regime could be subject to legal action.

How to Protect Yourself from Violating the Law

It’s essential to be aware of the legal implications of promoting such ideologies, especially in the age of social media and online platforms. Here are a few guidelines for individuals and organizations to ensure they do not inadvertently cross the line:

  1. Respect the Law: Avoid spreading any material, speeches, or symbols that could be construed as supporting fascist or totalitarian ideologies.
  2. Monitor Online Content: Be careful about what you post online. Content that can be seen as supporting hate or violence may result in legal consequences.
  3. Education and Awareness: Stay informed about the history and impact of fascism and totalitarian regimes to understand why their promotion is harmful to society.

Conclusion

The public promotion of fascist or totalitarian ideologies is a serious criminal offense under Polish law. The law outlined in Article 256 of the Penal Code serves to prevent the spread of hateful and violent ideologies that threaten democratic values and the protection of human rights. In today’s interconnected world, it’s important to understand the consequences of such actions and ensure that the internet and public spaces remain safe and inclusive for all individuals, free from hate and discrimination.

As of: March 3, 2022

Bez kategorii

(15): Publiczne propagowanie faszystowskiego lub totalitarnego ustroju (art. 256 k.k.) z cyklu „35 Cyberprzestępstw w polskim prawie karnym”

Publiczne propagowanie faszystowskiego lub totalitarnego ustroju (art. 256 k.k.)

W dobie rosnącej aktywności w internecie oraz na platformach społecznościowych, kwestia odpowiedzialności za szerzenie szkodliwych ideologii stała się jednym z ważniejszych zagadnień prawnych. W Polsce, zgodnie z art. 256 Kodeksu karnego, publiczne propagowanie faszystowskiego lub totalitarnego ustroju stanowi przestępstwo, które może wiązać się z poważnymi konsekwencjami prawnymi. Czym dokładnie jest to przestępstwo, jakie działania mogą zostać uznane za nielegalne, i dlaczego jest ono szczególnie istotne w kontekście współczesnego społeczeństwa?

Czym jest publiczne propagowanie faszystowskiego lub totalitarnego ustroju?

Publiczne propagowanie faszystowskiego lub totalitarnego ustroju, zgodnie z artykułem 256 Kodeksu karnego, polega na szerzeniu ideologii, które dążą do ustanowienia w Polsce systemu totalitarnego, np. faszystowskiego, komunistycznego, nazistowskiego lub innego ustroju, który zakłada dominację jednej grupy, zniewolenie innych obywateli oraz zniszczenie podstaw demokratycznego porządku społecznego.

Zgodnie z przepisami, przestępstwo to obejmuje między innymi:

  • Publikowanie i rozpowszechnianie materiałów propagujących ideologie totalitarne – np. poprzez drukowanie plakatów, książek, broszur, czy umieszczanie treści w internecie.
  • Organizowanie wydarzeń, spotkań czy demonstracji mających na celu szerzenie takich ideologii.
  • Symbole i znaki totalitarne – wywieszanie flag, plakatów, koszulek czy jakiekolwiek inne formy wykorzystywania symboliki, która promuje ideologie faszystowskie lub totalitarne.

Dlaczego to przestępstwo jest istotne?

Współczesne społeczeństwo wciąż boryka się z problemem szerzenia ideologii, które mogą zagrażać podstawom demokratycznego państwa. Propagowanie faszyzmu, komunizmu, nazizmu czy innych totalitarnych ideologii to nie tylko kwestia historyczna, ale również współczesna, biorąc pod uwagę, jak niebezpieczne mogą być te ruchy w dzisiejszym świecie. Przestrzeganie prawa i zwalczanie tego rodzaju aktywności jest konieczne, aby zapobiegać wznoszeniu się autorytarnych reżimów, które mogą prowadzić do naruszeń praw człowieka, wolności obywatelskich, a nawet do przemocy i destabilizacji.

Zgodnie z przepisami, szerzenie takich ideologii jest traktowane jako zagrożenie dla porządku publicznego, dlatego prawo polskie przewiduje odpowiedzialność karną za publiczne propagowanie faszystowskich czy totalitarnych ideologii.

Kary za publiczne propagowanie faszystowskiego lub totalitarnego ustroju

Zgodnie z artykułem 256 Kodeksu karnego, osoba, która publicznie propaguje faszystowski lub totalitarny ustrój, może zostać ukarana:

  • Karą pozbawienia wolności do lat 2.

Oznacza to, że każdy, kto publicznie szerzy takie ideologie, naraża się na odpowiedzialność karną, nawet jeśli działania te mają miejsce w internecie, gdzie anonimowość i zasięg są dużo większe. Warto zwrócić uwagę, że przepisy te obejmują nie tylko osoby, które uczestniczą w demonstracjach, czy rozprowadzają materiały, ale również te, które w jakikolwiek sposób wspierają lub propagują takie ideologie w przestrzeni internetowej.

Przykłady przestępstw z zakresu propagowania faszystowskich i totalitarnych ideologii

  • Rozpowszechnianie materiałów w internecie: Może to obejmować umieszczanie na portalach społecznościowych postów, zdjęć, filmów lub innych treści, które promują ideologie totalitarne, np. poprzez stosowanie symboli faszystowskich.
  • Organizowanie spotkań i wydarzeń: Gdy ktoś organizuje spotkania, marsze lub inne wydarzenia, których celem jest propagowanie skrajnych ideologii, może zostać oskarżony o złamanie art. 256 k.k.
  • Sprzedaż gadżetów i odzieży z symboliką totalitarną: Osoby zajmujące się sprzedażą koszulek, plakatów czy innych przedmiotów z symbolami totalitarnymi, takimi jak swastyki czy sierp i młot, również mogą narazić się na odpowiedzialność karną.

Jak unikać odpowiedzialności karnej?

Aby uniknąć odpowiedzialności karnej związanej z propagowaniem faszystowskich lub totalitarnych ideologii, warto pamiętać o kilku zasadach:

  • Nie angażuj się w aktywności, które szerzą ekstremistyczne ideologie – niezależnie od tego, czy są one obecne w przestrzeni publicznej, czy w internecie.
  • Zachowaj ostrożność w treściach publikowanych online – publikowanie zdjęć, filmów czy jakichkolwiek materiałów, które promują faszystowskie lub totalitarne idee, może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych.
  • Zgłaszaj nielegalne treści – jeśli natrafisz na propagandę totalitarną w internecie, warto zgłosić to odpowiednim służbom lub administracji platformy internetowej, na której takie treści się pojawiły.

Podsumowanie

Przestępstwo publicznego propagowania faszystowskiego lub totalitarnego ustroju stanowi istotne zagrożenie dla demokratycznego porządku i bezpieczeństwa społecznego. Zgodnie z art. 256 Kodeksu karnego, osoby, które szerzą takie ideologie, mogą zostać ukarane karą pozbawienia wolności do 2 lat. Współczesne społeczeństwo, zwłaszcza w dobie internetu, powinno szczególnie dbać o przestrzeganie prawa i odpowiedzialność za swoje działania w sieci, aby nie dopuścić do wzrostu skrajnych ideologii, które mogą prowadzić do destabilizacji porządku społecznego.

Stan na dzień: 3 marca 2022 roku

Bez kategorii

(14): Offenses Against Honor: Insult and Defamation on the Internet (Art. 212 and Art. 216 of the Penal Code), from the series „35 Cybercrimes in Polish Criminal Law”

Przestępstwa przeciwko czci, czyli zniewaga i zniesławienie w Internecie (art. 212 k.k., 216 k.k.)

W dzisiejszym cyfrowym świecie, gdzie platformy społecznościowe i fora internetowe są miejscem, w którym ludzie mogą swobodnie wyrażać swoje opinie, kwestia ochrony czci i reputacji stała się ważniejsza niż kiedykolwiek. Anonimowość i ogromny zasięg internetu często prowadzą do sytuacji, w których osoby stają się ofiarami zniewagi lub zniesławienia. Te przestępstwa, choć nie mające charakteru fizycznego, mogą mieć znaczący wpływ na życie osobiste, emocje, a nawet karierę zawodową osoby poszkodowanej. W Polsce sprawy te są regulowane przez artykuły 212 i 216 Kodeksu karnego. Czym dokładnie są te przestępstwa i jak można chronić swoją godność w erze cyfrowej?

Czym są przestępstwa przeciwko czci?

Przestępstwa przeciwko czci odnoszą się do działań, które celowo szkodzą czyjejś reputacji lub godności. W polskim prawie te przestępstwa dzielą się na dwie kategorie: zniewaga (art. 216 k.k.) i zniesławienie (art. 212 k.k.). Główna różnica między nimi polega na charakterze czynu — zniewaga odnosi się do obraźliwych uwag lub działań, które degradują osobę, natomiast zniesławienie polega na rozpowszechnianiu fałszywych informacji, które szkodzą reputacji osoby.

Zniewaga (art. 216 k.k.)

Zgodnie z artykułem 216 Kodeksu karnego, zniewaga to każde działanie lub wypowiedź, które publicznie obniża godność drugiego człowieka, co może prowadzić do poczucia upokorzenia lub wstydu. Może to się odbywać poprzez obraźliwe słowa, gesty lub czyny.

W kontekście internetu, zniewaga często przybiera formę:

  • Mowy nienawiści: Używanie obraźliwego języka w celu zaatakowania jednostki lub grupy na podstawie ich rasy, płci, religii czy innych cech osobistych.
  • Cyberprzemocy: Celowe wyśmiewanie lub agresywne atakowanie jednostki za pomocą obraźliwych wiadomości w mediach społecznościowych.
  • Obrażanie przez nazywanie: Publiczne obrzucanie osoby obraźliwymi określeniami, przekleństwami lub pogardliwym językiem.

Chociaż zniewagi mogą być szkodliwe, w polskim prawie traktowane są one z większą tolerancją niż zniesławienie, chyba że osiągną poziom, który poważnie wpłynie na życie społeczne lub zawodowe osoby poszkodowanej.

Zniesławienie (art. 212 k.k.)

Zniesławienie, zgodnie z artykułem 212 Kodeksu karnego, to czyn polegający na publicznym rozpowszechnianiu fałszywych informacji, które szkodzą reputacji drugiej osoby. Jest to przestępstwo szczególnie poważne, ponieważ polega na rozprzestrzenianiu kłamstw na temat jednostki, co powoduje szkodę dla jej reputacji w oczach społeczeństwa lub określonej grupy.

W przestrzeni online, zniesławienie najczęściej przybiera formę:

  • Fałszywych oskarżeń: Twierdzenia, że ktoś popełnił przestępstwo, zachował się niemoralnie lub ma jakąś problematyczną cechę osobistą, bez żadnej podstawy faktycznej.
  • Fałszywych recenzji: Publikowanie fałszywych recenzji lub komentarzy w mediach społecznościowych lub na platformach biznesowych, z zamiarem zaszkodzenia reputacji osoby lub firmy.
  • Dezinformacji: Tworzenie lub rozpowszechnianie wprowadzających w błąd lub fałszywych informacji na temat osoby w celu jej dyskredytowania.

Ponieważ zniesławienie wiąże się z fałszywym przedstawianiem faktów, może być szczególnie szkodliwe, prowadząc do poważnych konsekwencji, takich jak utrata pracy, wykluczenie społeczne, a także reperkusje prawne i finansowe.

Konsekwencje prawne zniewagi i zniesławienia

Zarówno zniewaga, jak i zniesławienie są przestępstwami ściganymi na mocy polskiego prawa, jednak różnią się one w zakresie kar:

  1. Zniewaga (art. 216 k.k.): Kara za zniewagę może wynosić grzywnę, ograniczenie wolności lub karę pozbawienia wolności do jednego roku. Jeśli zniewaga miała miejsce publicznie, kara może być surowsza.
  2. Zniesławienie (art. 212 k.k.): Zniesławienie jest traktowane jako przestępstwo poważniejsze. Kara za zniesławienie może wynosić grzywnę lub karę pozbawienia wolności do jednego roku. Jeśli zniesławienie miało miejsce poprzez masowe środki komunikacji (w tym internet), kara może być surowsza, zwłaszcza jeśli wyrządzona szkoda dla reputacji poszkodowanego jest poważna.

Ponadto, w przypadku zniesławienia, poszkodowana osoba może również domagać się odszkodowania cywilnego za szkodę wyrządzoną przez fałszywe twierdzenia.

Jak chronić się przed zniewagą i zniesławieniem w Internecie?

Choć ważne jest zrozumienie konsekwencji prawnych zniewagi i zniesławienia w internecie, równie istotne jest wiedzieć, jak chronić siebie przed staniem się ofiarą tych przestępstw.

  • Znajomość swoich praw: Zrozumienie przepisów dotyczących zniewagi i zniesławienia w Twoim kraju pomoże lepiej chronić swoją reputację. Jeśli czujesz, że Twoja cześć została zaatakowana, masz prawo do szukania ochrony prawnej.
  • Zbieranie dowodów: Jeśli staniesz się celem zniewagi lub zniesławienia online, upewnij się, że zapisujesz wszystkie istotne wiadomości, zrzuty ekranu lub posty, które mogą stanowić dowód przestępstwa.
  • Zgłaszanie ofensywnych treści: Wiele platform społecznościowych i stron internetowych oferuje narzędzia zgłaszania, które pozwalają użytkownikom flagować obraźliwe lub zniesławiające treści. Skorzystaj z nich, aby chronić siebie.
  • Działania prawne: W przypadku poważnego zniesławienia lub zniewagi możesz zdecydować się na podjęcie kroków prawnych poprzez wniesienie pozwu. Skonsultuj się z prawnikiem, aby ustalić najlepszy sposób postępowania.
  • Ustawienia prywatności: Zabezpiecz swoją tożsamość online, dostosowując ustawienia prywatności na platformach społecznościowych, ograniczając dostęp do swoich danych osobowych.

Podsumowanie

Wzrost komunikacji cyfrowej i mediów społecznościowych otworzył nowe możliwości wyrażania siebie, ale stworzył także nowe ścieżki dla szkodliwych działań, takich jak zniewaga i zniesławienie. W Polsce istnieje odpowiedni system prawny, który chroni jednostki przed takimi przestępstwami, a artykuły 212 i 216 Kodeksu karnego zajmują się kwestią przestępstw przeciwko czci. Bez względu na to, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą, zrozumienie powagi tych przestępstw oraz konsekwencji prawnych, jakie niosą ze sobą, jest kluczowe.

Świadomość tego, jak komunikujemy się online, szacunek do innych oraz rozumienie mocy słów, mogą w znacznym stopniu przyczynić się do stworzenia bezpieczniejszego i bardziej odpowiedzialnego środowiska cyfrowego dla wszystkich.

Stan na dzień: 1 marca 2022 roku

Bez kategorii

(14): Przestępstwa przeciwko czci, czyli zniewaga i zniesławienie w Internecie (art. 212 k.k., 216 k.k) z cyklu „35 Cyberprzestępstw w polskim prawie karnym”

Offenses Against Honor: Insult and Defamation on the Internet (Art. 212 and Art. 216 of the Penal Code)

In today’s digital world, where social media platforms and online forums are often the place for people to freely express their opinions, the issue of protecting one’s honor and reputation has become more important than ever. The anonymity and the vast reach of the internet often lead to situations where individuals face insult or defamation. These offenses, while not physical in nature, can have a significant impact on a person’s life, emotions, and even their professional career. In Poland, such cases are regulated by articles 212 and 216 of the Penal Code. But what exactly do these offenses entail, and how can one protect their dignity in the digital age?

What Are Offenses Against Honor?

Offenses against honor generally refer to any actions that intentionally harm someone’s reputation or dignity. In Polish law, these offenses fall into two categories: insult (zniewaga) and defamation (zniesławienie). The main difference lies in the nature of the act—insult refers to offensive remarks or actions that degrade a person, while defamation involves spreading false information that harms someone’s reputation.

Insult (Art. 216 of the Penal Code)

According to article 216 of the Penal Code, insult refers to any act or speech that publicly lowers someone’s dignity, which may lead to feelings of humiliation or disgrace. This can happen through offensive language, gestures, or actions.

In the context of the internet, insult is often seen in the form of:

  • Hate speech: Using offensive language to attack an individual or group based on their race, gender, religion, or other personal characteristics.
  • Cyberbullying: Targeting an individual with hostile, aggressive, or belittling messages on social media platforms.
  • Name-calling: Publicly insulting someone with degrading terms, slurs, or derogatory language.

Although insults can be harmful, they are generally treated with a bit more tolerance under Polish law compared to defamation, unless the insult reaches a level that severely affects the person’s social or professional life.

Defamation (Art. 212 of the Penal Code)

Defamation, as defined by article 212 of the Penal Code, is the act of publicly spreading false information that harms someone’s reputation. This crime is particularly serious because it involves spreading lies about an individual, causing damage to their reputation in the eyes of the public or a specific group. Defamation can occur through various mediums, including speech, written statements, and, of course, the internet.

In online spaces, defamation typically appears in the form of:

  • False accusations: Claiming that someone has committed a crime, engaged in unethical behavior, or has a problematic personal trait, with no factual basis.
  • Fake reviews: Posting false reviews or comments on social media or business platforms, intentionally damaging the reputation of a person or company.
  • Misinformation: Creating or sharing misleading or false information about an individual with the intent to harm their reputation.

Since defamation involves falsifying information, it can be especially damaging, often leading to severe consequences, such as loss of employment, social exclusion, or legal and financial repercussions.

Legal Consequences of Insult and Defamation

Both insult and defamation are criminal offenses under Polish law, but they are treated differently in terms of penalties:

  1. Insult (Art. 216 k.k.): The penalty for insult can range from a fine, through restriction of liberty, to a prison sentence of up to one year. If the insult was committed publicly, the penalty may be more severe.
  2. Defamation (Art. 212 k.k.): Defamation is considered a more serious offense. The punishment for defamation can range from a fine to up to one year in prison. If the defamation is committed through mass communication (including the internet), the penalty can be harsher, particularly if the damage to the victim’s reputation is significant.

Moreover, in cases of defamation, the victim may also file for civil compensation for the damages caused by the defamatory statements.

How Can You Protect Yourself from Insult and Defamation Online?

While it’s important to understand the legal consequences of insulting or defaming someone online, it’s equally important to know how to protect yourself from becoming a victim of these crimes.

  • Know your rights: Understanding the laws regarding insult and defamation in your country can help you better protect your reputation. If you feel that your honor has been attacked, you have the right to seek legal protection.
  • Gather evidence: If you become the target of online insult or defamation, make sure to save all relevant messages, screenshots, or posts that can serve as evidence of the offense.
  • Report offensive content: Many social media platforms and websites have reporting tools that allow users to flag offensive or defamatory content. Take advantage of these to protect yourself.
  • Legal action: In cases of serious defamation or insult, you may decide to take legal action by filing a lawsuit. Seek professional legal advice to determine the best course of action.
  • Maintain privacy settings: Protect your online identity by adjusting your privacy settings on social media platforms, limiting access to your personal information.

Conclusion

The rise of digital communication and social media has opened new possibilities for self-expression, but it has also created new avenues for harmful actions like insult and defamation. In Poland, the legal framework is in place to protect individuals from such offenses, with articles 212 and 216 of the Penal Code addressing the issue of offenses against honor. Whether you are a victim or a perpetrator, understanding the seriousness of these offenses and the legal consequences they carry is crucial.

Being mindful of how we communicate online, practicing respect for others, and recognizing the power of words can go a long way in fostering a safer and more responsible digital environment for everyone.

As of: March 1, 2022

Prawo cyberbezpieczeństwa | Cybersecurity Law

STOPNIE ALARMOWE (I-IV): ALFA, BRAVO, CHARLIE, DELTA

Na podstawie ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych, stopnie alarmowe lub stopnie alarmowe CRP wprowadza, zmienia i odwołuje w drodze zarządzenia – w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem terrorystycznym – Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw wewnętrznych i Szefa ABW, a w przypadkach niecierpiących zwłoki – minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii Szefa ABW, informując o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów.

Dla określonych placówek zagranicznych RP lub w odniesieniu do systemów teleinformatycznych ministra właściwego do spraw zagranicznych, stopnie alarmowe wprowadza, zmienia i odwołuje, w drodze zarządzenia, w zależności od rodzaju zagrożenia zdarzeniem o charakterze terrorystycznym, Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych i Szefa Agencji Wywiadu, a w przypadkach niecierpiących zwłoki – minister właściwy do spraw zagranicznych, po zasięgnięciu opinii Szefa Agencji Wywiadu, informując o tym niezwłocznie Prezesa Rady Ministrów.

Rodzaje stopni alarmowych

I. PIERWSZY STOPIEŃ ALARMOWY (ALFA) – PIERWSZY STOPIEŃ ALARMOWY CRP (ALFA–CRP)

Pierwszy stopień alarmowy można wprowadzić w przypadku uzyskania informacji o możliwości wystąpienia zdarzenia o charakterze terrorystycznym, którego rodzaj i zakres jest trudny do przewidzenia.

II. DRUGI STOPIEŃ ALARMOWY (BRAVO) – DRUGI STOPIEŃ ALARMOWY CRP (BRAVO–CRP)

Drugi stopień alarmowy można wprowadzić w przypadku zaistnienia zwiększonego i przewidywalnego zagrożenia wystąpieniem zdarzenia o charakterze terrorystycznym, jednak konkretny cel ataku nie został zidentyfikowany.

III. TRZECI STOPIEŃ ALARMOWY (CHARLIE) – TRZECI STOPIEŃ ALARMOWY CRP (CHARLIE–CRP)

Trzeci stopień alarmowy można wprowadzić w przypadku:

  1. wystąpienia zdarzenia potwierdzającego prawdopodobny cel ataku o charakterze terrorystycznym, godzącego w:
    1. bezpieczeństwo lub porządek publiczny albo
    2. bezpieczeństwo Rzeczypospolitej Polskiej, albo
    3. bezpieczeństwo innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz stwarzającego potencjalne zagrożenie dla Rzeczypospolitej Polskiej lub
  2. uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu o charakterze terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
  3. uzyskania wiarygodnych i potwierdzonych informacji o planowanym zdarzeniu o charakterze terrorystycznym, którego skutki mogą dotyczyć obywateli polskich przebywających za granicą lub instytucji polskich albo polskiej infrastruktury mieszczących się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

IV. CZWARTY STOPIEŃ ALARMOWY (DELTA) – CZWARTY STOPIEŃ ALARMOWY CRP (DELTA–CRP)

Czwarty stopień alarmowy można wprowadzić w przypadku:

  1. wystąpienia zdarzenia o charakterze terrorystycznym powodującego zagrożenie:
    1. bezpieczeństwa lub porządku publicznego albo
    2. bezpieczeństwa Rzeczypospolitej Polskiej, albo
    3. bezpieczeństwa innego państwa lub organizacji międzynarodowej oraz stwarzającego zagrożenie dla Rzeczypospolitej Polskiej, lub
  2. gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do zdarzenia o charakterze terrorystycznym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub
  3. gdy uzyskane informacje wskazują na zaawansowaną fazę przygotowań do zdarzenia o charakterze terrorystycznym, które ma być wymierzone w obywateli polskich przebywających za granicą lub w instytucje polskie albo polską infrastrukturę mieszczące się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, a zebrane informacje wskazują jednocześnie na nieuchronność takiego zdarzenia.

Źródło: https://www.gov.pl/web/mswia/rodzaje-stopni-alarmowych

Stan prawny na dzień: 23.02.2022 r.

Bez kategorii

(13) Sexual Offenses Against Minors (Art. 200a and Art. 202 of the Penal Code), from the series „35 Cybercrimes in Polish Criminal Law”

Sexual Offenses Against Minors (Art. 200a and Art. 202 of the Penal Code)

In recent years, as technology has permeated every aspect of life, the issue of sexual offenses against minors has become one of the most pressing concerns when discussing child safety online. Unfortunately, many threats exist that younger individuals may not fully recognize, and perpetrators of such crimes often use digital tools to conceal their identities. The provisions in the Polish Penal Code, particularly articles 200a and 202, clearly outline the severe punishment for sexual offenses against minors.

What Are Sexual Offenses Against Minors?

According to article 200a of the Penal Code, sexual offenses against minors involve actions that exploit or abuse individuals who have not yet reached the age of adulthood. These include:

  • Consent of a minor to sexual activities when they are not fully aware or are too young to give informed consent (in Poland, the legal age of consent is 15).
  • Sexual acts with minors, which are used for pornographic purposes (e.g., filming or taking pictures).
  • Child pornography, which is prohibited under article 202 of the Penal Code. This covers the production, distribution, and possession of pornographic materials involving children.

In What Situations Do Sexual Offenses Against Minors Occur?

Modern technologies, including the Internet, create new avenues for committing sexual offenses against minors. Cybercriminals may use various methods, such as:

  • Sending pornographic content to children under the guise of friendship or attractive offers (e.g., fake social media profiles).
  • Impersonating someone else or a company—using fake identities to gain control over user accounts.
  • Manipulating computer data—introducing false information into computer systems, such as in banks or online stores.
  • Malware (malicious software)—installing viruses or trojans to steal confidential information.

What Penalties Does Polish Law Impose for Sexual Offenses Against Minors?

Sexual offenses against minors are among the most serious crimes in Polish criminal law. According to articles 200a and 202 of the Penal Code, perpetrators of such offenses face severe penalties, including:

  • Imprisonment – sentences range from several years to a decade or more, depending on the severity of the offense, such as the production of child pornography.
  • Ban on working with minors – offenders may be prohibited from working with children or adolescents.
  • Financial sanctions – in some cases, the court may order restitution to the victim, including compensation for damages caused.

What Are the Difficulties in Prosecuting Sexual Offenses in the Internet Age?

Sexual offenses against minors that occur online present several challenges in terms of prosecution:

  • Anonymity of offenders – the online nature of these crimes allows perpetrators to hide their identities, making identification more difficult.
  • Global reach of the internet – perpetrators can act from anywhere in the world, making international cooperation essential in these cases.
  • Ease of spreading materials – both children and offenders can easily share sexual content, leading to the reproduction of crimes and the distribution of child pornography.

How to Protect Children from Sexual Offenses Online?

Protecting children from cybercriminals who may pose a threat is critical. Here are several strategies to help protect minors:

  • Educating children – regular conversations with children about online risks, safety rules, and the consequences of interacting with strangers online.
  • Monitoring and controlling online activity – parents can use apps to track their children’s activities online to ensure they aren’t in contact with dangerous individuals.
  • Using privacy settings – encouraging children to set privacy controls on their social media profiles and avoid sharing overly personal information.
  • Reporting suspicious activities – if there is any suspicion that a child may be the victim of a crime, it is crucial to immediately notify the appropriate authorities.

Conclusion

Sexual offenses against minors are among the most severe and harmful crimes that can affect children in today’s digital world. Polish criminal law specifically regulates these issues in articles 200a and 202 of the Penal Code, providing severe penalties for offenders. Protecting children from these threats requires both legal actions and active engagement from parents and educators to teach children and young users of the Internet about safety. It is essential to remember that education, awareness of dangers, and proper protection are the key to ensuring children’s safety online.

As of: February 22, 2022

Bez kategorii

(13): Przestępstwa seksualne na szkodę małoletniego (art. 200a i art. 202 k.k.) z cykl „35 Cyberprzestępstw w polskim prawie karnym”

Przestępstwa seksualne na szkodę małoletniego (art. 200a i art. 202 k.k.) | Cykl „35 Cyberprzestępstw w polskim prawie karnym”

W ostatnich latach, w miarę jak technologia wkracza w każdą dziedzinę życia, temat przestępstw seksualnych na szkodę małoletnich stał się jednym z najważniejszych w dyskusji o bezpieczeństwie dzieci w Internecie. Niestety, wciąż istnieje wiele zagrożeń, z których młodsze osoby nie zawsze zdają sobie sprawę, a sprawcy takich przestępstw często potrafią wykorzystać cyfrowe narzędzia do ukrycia swojej tożsamości. Przepisy zawarte w polskim Kodeksie karnym, w tym artykuł 200a i artykuł 202, jasno precyzują, jak surowo karane są przestępstwa seksualne na szkodę małoletnich.

Czym są przestępstwa seksualne na szkodę małoletniego?

Zgodnie z artykułem 200a Kodeksu karnego, przestępstwa seksualne na szkodę małoletnich obejmują działania mające na celu wykorzystanie seksualne osoby, która nie osiągnęła pełnoletności. Są to między innymi:

  • Zgoda małoletniego na czynności seksualne, gdy nie jest ona w pełni świadoma lub gdy dana osoba nie osiągnęła wieku, w którym jest w stanie wyrazić zgodę (w Polsce granica ta to 15. rok życia).
  • Działania seksualne z małoletnimi, które są wykorzystywane do celów pornograficznych (np. filmowanie, robienie zdjęć).
  • Pornografia dziecięca, która jest zakazana przez artykuł 202 Kodeksu karnego. Obejmuje to zarówno produkcję, dystrybucję, jak i posiadanie materiałów pornograficznych z udziałem dzieci.

W jakich sytuacjach dochodzi do przestępstw seksualnych na szkodę małoletniego?

Współczesne technologie, w tym Internet, stwarzają nowe możliwości do popełniania przestępstw seksualnych na szkodę małoletnich. Cyberprzestępcy mogą wykorzystać różne metody, takie jak:

  • Wysyłanie treści pornograficznych do dzieci, pod przykrywką przyjaźni lub atrakcyjnych ofert (np. fałszywe profile w mediach społecznościowych).
  • Prześladowanie i stalkowanie online – sprawcy mogą poprzez media społecznościowe nawiązywać kontakt z małoletnimi, manipulować ich emocjami, aby doprowadzić do spotkania w celu popełnienia przestępstwa.
  • Chętne przesyłanie aktów seksualnych przez małoletnich, którzy nie są świadomi konsekwencji takich działań, często w wyniku manipulacji lub presji ze strony sprawcy.
  • Prześladowanie przez internet – osoby dorosłe mogą używać zasobów internetu, by nękać, szantażować czy zmuszać małoletnich do działań o charakterze seksualnym.

Jakie sankcje przewiduje polskie prawo za przestępstwa seksualne na szkodę małoletniego?

Przestępstwa seksualne na szkodę małoletnich są traktowane jako jedno z najcięższych przestępstw w polskim prawie karnym. Zgodnie z artykułem 200a i artykułem 202 Kodeksu karnego, sprawcy takich czynów podlegają surowym karom, w tym:

  • Kara pozbawienia wolności – może wynosić od kilku do kilkunastu lat w przypadku poważniejszych przestępstw, jak na przykład produkcja materiałów pornograficznych z udziałem dzieci.
  • Zakaz pracy z dziećmi i młodzieżą – sprawcy przestępstw seksualnych mogą zostać pozbawieni prawa do pracy z osobami małoletnimi.
  • Sankcje finansowe – w niektórych przypadkach sąd może orzec obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody, co może obejmować m.in. odszkodowania dla ofiary.

Jakie są trudności w ściganiu przestępczości seksualnej w internecie?

Zjawisko przestępstw seksualnych na szkodę małoletnich, które mają miejsce w Internecie, wiąże się z kilkoma trudnościami w ich ściganiu:

  • Anonimowość sprawców – internetowy charakter przestępstw sprawia, że sprawcy mogą ukrywać swoje tożsamości, co utrudnia ich identyfikację.
  • Globalny zasięg internetu – sprawcy mogą działać z dowolnego miejsca na świecie, co sprawia, że ściganie takich przestępstw wymaga współpracy międzynarodowej.
  • Łatwość rozpowszechniania materiałów – zarówno dzieci, jak i sprawcy, mogą łatwo dzielić się treściami seksualnymi, co może prowadzić do powielania przestępstwa i rozprzestrzeniania materiałów pornograficznych.

Jak chronić dzieci przed przestępstwami seksualnymi w Internecie?

Zabezpieczenie dzieci przed cyberprzestępcami, którzy mogą stanowić zagrożenie, jest kluczowe. Oto kilka metod, które mogą pomóc w ochronie małoletnich:

  • Edukacja dzieci – regularne rozmowy z dziećmi o zagrożeniach w Internecie, zasadach bezpieczeństwa i konsekwencjach kontaktów z obcymi osobami online.
  • Monitoring i kontrola aktywności online – rodzice mogą korzystać z aplikacji do monitorowania działań dzieci w sieci, aby upewnić się, że nie mają one kontaktu z niebezpiecznymi osobami.
  • Korzystanie z ustawień prywatności – zachęcanie dzieci do ustawienia prywatności na swoich profilach w mediach społecznościowych i unikanie dzielenia się zbyt osobistymi informacjami.
  • Zgłaszanie podejrzanych działań – w przypadku podejrzenia, że dziecko może stać się ofiarą przestępstwa, należy niezwłocznie powiadomić odpowiednie służby.

Podsumowanie

Przestępstwa seksualne na szkodę małoletnich są jednymi z najbardziej drastycznych i szkodliwych czynów, jakie mogą spotkać dzieci w dzisiejszym cyfrowym świecie. Prawo karne w Polsce szczegółowo reguluje te kwestie w artykule 200a i 202 Kodeksu karnego, oferując surowe kary dla sprawców. Ochrona dzieci przed takimi zagrożeniami wymaga zarówno działań prawnych, jak i aktywnego zaangażowania rodziców i nauczycieli w edukację i ochronę młodych użytkowników Internetu. Warto pamiętać, że edukacja, świadomość zagrożeń i odpowiednia ochrona to klucz do zapewnienia bezpieczeństwa dzieci w sieci.

Stan na dzień: 22 lutego 2022 roku

Bez kategorii

(12) Computer Fraud, Article 287 of the Penal Code, from the series „35 Cybercrimes in Polish Penal Law”

What Does This Crime Involve?

In the age of digitalization and widespread internet access, computer fraud has become one of the most common threats in the online space. What exactly is computer fraud, how is it regulated by law, and what consequences await the perpetrator? Read on to learn the details of this crime.

What is Computer Fraud?

Computer fraud is a crime that involves the dishonest acquisition of financial benefits or causing financial damage using computer technology. According to Article 287 of the Penal Code, it involves deceiving an individual or institution using computer devices, the internet, or other technological means to gain financial benefits or cause a loss.

What Are the Characteristics of Computer Fraud?

Computer fraud can take various forms, such as:

  • Phishing – stealing login credentials to bank accounts or other sensitive information.
  • Impersonation – using false identities to take control over user accounts.
  • Data manipulation – introducing false information into computer systems, such as those in banks or online stores.
  • Malware (malicious software) – installing viruses or trojans to steal confidential information.

Who Can Be the Perpetrator of Computer Fraud?

The perpetrator of computer fraud can be almost anyone who has access to technological tools and uses them in dishonest ways. This means that the crime can be committed by both individuals with advanced computer knowledge and those with basic technical skills, as long as they have the intent to commit fraud.

What Penalty Does Computer Fraud Carry?

For committing computer fraud, under Article 287 of the Penal Code, the penalty can range from 6 months to 8 years of imprisonment. However, the court may impose a lighter sentence if the perpetrator shows remorse, cooperates with law enforcement, or acted under mitigating circumstances.

It is also important to note that computer crimes may result in additional consequences, such as the obligation to repair the damage caused to the victim.

Which Devices Are Related to This Crime?

All electronic and computer devices, such as computers, mobile phones, tablets, as well as internet networks, servers, and mobile applications, can be used to commit computer fraud. The perpetrator does not need to have physical access to the victim’s devices to commit the crime – they only need access to the network and technological knowledge to deceive computer systems.

Examples of Computer Frauds from Case Law

  1. Bank Phishing
    The perpetrator sent email messages pretending to be from a bank, encouraging the victim to click on a link and enter login details for internet banking. As a result, the perpetrator gained access to the victim’s bank accounts and made transfers to their own account.
  2. Impersonating a Company
    A fraudster created a fake website impersonating a well-known company and convinced users to enter their personal details and credit card numbers, which were later used to make online purchases.

Defense Against Computer Fraud Charges

Defendants in computer fraud cases can defend themselves in various ways:

  • Lack of awareness of the illegality of the actions – arguing that they acted under the mistaken belief that their actions were legal.
  • Lack of intent to commit fraud – proving that they did not intend to gain financial benefits at the expense of another person.
  • Technical error – claiming that the fraud occurred accidentally, for example, due to a system error.

How to Avoid Becoming a Victim of Computer Fraud?

  • Use up-to-date antivirus software.
  • Use strong passwords and never share your login details.
  • Be cautious when clicking on suspicious links and attachments in emails.
  • Regularly check your transaction history on your bank accounts.

Conclusion

Computer fraud poses a serious threat to internet users. According to Article 287 of the Penal Code, perpetrators of computer fraud can face significant penalties. It is crucial to be aware of potential threats and use the internet responsibly.

Status as of: February 17, 2022

Bez kategorii

(12) Oszustwo komputerowe, art. 287 k.k. z cyklu „35 Cyberprzestępstw w polskim prawie karnym”

Oszustwo komputerowe – Co kryje się za tym przestępstwem?

W dobie cyfryzacji i powszechnego dostępu do internetu, oszustwa komputerowe stały się jednym z najczęstszych zagrożeń w przestrzeni online. Czym dokładnie jest oszustwo komputerowe, jak jest regulowane przez prawo i jakie konsekwencje grożą sprawcy? Przeczytaj, aby poznać szczegóły dotyczące tego przestępstwa.

Co to jest oszustwo komputerowe?

Oszustwo komputerowe to przestępstwo, które dotyczy nieuczciwego pozyskiwania korzyści majątkowych lub wyrządzania szkody finansowej przy użyciu technologii komputerowych. Zgodnie z art. 287 Kodeksu karnego, polega ono na wprowadzeniu w błąd osoby lub instytucji za pomocą urządzeń komputerowych, sieci internetowej lub innych środków technologicznych, aby uzyskać korzyści majątkowe lub spowodować stratę.

Jakie są cechy charakterystyczne oszustwa komputerowego?

Oszustwa komputerowe mogą przybierać różne formy, takie jak:

  • Phishing – wyłudzanie danych logowania do kont bankowych lub innych wrażliwych informacji.
  • Podszywanie się pod inną osobę lub firmę – wykorzystanie fałszywych tożsamości w celu przejęcia kontroli nad kontami użytkowników.
  • Manipulacja danymi komputerowymi – wprowadzenie fałszywych informacji do systemów komputerowych, np. w bankach czy sklepach internetowych.
  • Malware (złośliwe oprogramowanie) – instalowanie wirusów lub trojanów w celu przejęcia poufnych informacji.

Kim może być sprawca oszustwa komputerowego?

Sprawcą oszustwa komputerowego może być praktycznie każda osoba, która posiada dostęp do narzędzi technologicznych i wykorzystuje je w nieuczciwy sposób. Oznacza to, że przestępstwo może popełnić zarówno osoba posiadająca zaawansowaną wiedzę komputerową, jak i ktoś o podstawowych umiejętnościach technicznych, jednak z zamiarem oszustwa.

Jaka kara grozi za oszustwo komputerowe?

Za popełnienie oszustwa komputerowego, zgodnie z art. 287 Kodeksu karnego, grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Sąd może jednak wymierzyć łagodniejszą karę, jeśli sprawca wykazuje skruchę, współpracuje z organami ścigania lub działał pod wpływem okoliczności łagodzących.

Warto także dodać, że przestępstwa komputerowe mogą wiązać się z dodatkowymi konsekwencjami, jak np. obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu.

Jakie urządzenia są związane z tym przestępstwem?

Wszystkie urządzenia elektroniczne i komputerowe, takie jak komputery, telefony komórkowe, tablety, a także sieci internetowe, serwery czy aplikacje mobilne mogą zostać wykorzystane do popełnienia oszustwa komputerowego. Przestępca nie musi mieć fizycznego dostępu do urządzeń ofiary, aby dokonać przestępstwa – wystarczy dostęp do sieci i znajomość technologii, by wprowadzić w błąd systemy komputerowe.

Przykłady oszustw komputerowych z orzecznictwa

  1. Phishing bankowy Sprawca wysyłał wiadomości e-mail, podszywając się pod bank, zachęcając ofiarę do kliknięcia w link i wprowadzenia danych logowania do systemu bankowości internetowej. W efekcie uzyskał dostęp do kont bankowych ofiary i dokonał przelewów na swoje konto.
  2. Podszywanie się pod firmę Oszust stworzył fałszywą stronę internetową, udając znaną firmę, i skłonił użytkowników do wprowadzenia swoich danych osobowych oraz numerów kart kredytowych, które później wykorzystał do zakupów online.

Obrona przed oskarżeniem o oszustwo komputerowe

Oskarżeni w sprawach o oszustwa komputerowe mogą bronić się w różny sposób:

  • Brak świadomości bezprawności działań – argumentując, że działali w błędnym przekonaniu, iż ich działania były legalne.
  • Brak zamiaru oszustwa – dowodząc, że nie mieli zamiaru uzyskać korzyści majątkowych kosztem drugiej osoby.
  • Błąd techniczny – wskazując, że do oszustwa doszło przez przypadek, np. z powodu błędu w systemie komputerowym.

Jak uniknąć stania się ofiarą oszustwa komputerowego?

  • Korzystaj z aktualnego oprogramowania antywirusowego.
  • Używaj mocnych haseł i nigdy nie udostępniaj swoich danych logowania.
  • Bądź ostrożny, klikając w podejrzane linki i załączniki w e-mailach.
  • Regularnie sprawdzaj historię transakcji na swoich kontach bankowych.

Podsumowanie

Oszustwa komputerowe stanowią poważne zagrożenie dla użytkowników internetu. Zgodnie z art. 287 Kodeksu karnego. Ważne jest, aby być świadomym potencjalnych zagrożeń i korzystać z internetu w sposób odpowiedzialny.

Stan na dzień: 17 luty 2022 roku

Bez kategorii

(11) Fraud, Article 286 of the Penal Code, from the series „35 Cybercrimes in Polish Penal Law”

What Does This Crime Involve?

Fraud is one of the most common crimes, which can occur in both traditional and digital forms. In Poland, fraud is regulated by Article 286 of the Penal Code, which details actions aimed at obtaining financial benefits by deceiving another person. In this article, we will take a closer look at this crime, its characteristics, and the penalty that the perpetrator faces.

What is Fraud?

Fraud, according to Article 286 of the Penal Code, is a crime that involves leading another person to dispose of their property (such as money or material goods) to their disadvantage, by deceiving them. Any actions aimed at gaining financial benefits through manipulation, document forgery, internet fraud, or other dishonest methods fall under the definition of fraud.

Fraud can take various forms, both offline (e.g., forging signatures, misleading business transactions) and online (e.g., data theft or identity theft on the internet).

Who is the Perpetrator of Fraud?

A fraud perpetrator can be anyone who acts with the aim of obtaining financial benefits by deceiving another person. This could be someone who manipulates facts, forges documents, or uses other dishonest techniques to commit fraud. The perpetrator of fraud is often motivated by the desire for quick profit, exploiting the victim’s weaknesses – whether through phishing or other online fraud schemes, such as the „Nigerian scam.”

What Are the Forms of Computer Fraud?

In the context of cybercrime, computer fraud can take different forms. The most common types include:

  • Phishing – the act of stealing confidential data (logins, passwords, personal information) through fake emails or websites.
  • Skimming – copying payment card data using special devices.
  • Online transaction forgery – for example, selling non-existent products on the internet or offering services that will never be provided.
  • Ransomware – software that demands a ransom in exchange for unlocking access to data.

Which Devices Can Be Used to Commit Fraud?

In the context of computer fraud, the perpetrator can use:

  • Computers and laptops
  • Smartphones, tablets
  • Internet networks and servers
  • Mobile applications and websites

All of these devices enable fraud to be committed, either by directly manipulating data or falsifying information to gain financial benefits.

What Penalty Does Fraud Carry?

For committing fraud, under Article 286 of the Penal Code, the penalty can range from 6 months to 8 years of imprisonment. In the case of internet fraud, the penalty may be even higher, especially if the victim is a large number of people or a business.

Additionally, the court may impose a duty on the perpetrator to compensate for the damage caused, which may include returning the defrauded funds as well as paying compensation to the victim.

Examples of Computer Fraud from Case Law

  1. Fake Investment Offers The perpetrator created a fake website offering „easy money” through investments in cryptocurrencies. After the victims deposited funds, the website disappeared, and the perpetrator kept the money.
  2. Bank Phishing The perpetrator sent emails pretending to be from a bank, encouraging victims to click on a link and log in to a fake website. This allowed the perpetrator to obtain the victims’ bank login details and withdraw money from their accounts.
  3. Selling Non-Existent Goods The perpetrator created a website offering products at attractive prices. Customers who paid money never received the goods they ordered, and the website disappeared.

Defending Against Fraud Charges

Defendants may attempt to defend themselves by pointing out:

  • Lack of intent to commit fraud – arguing that they did not intend to deceive the other person.
  • Lack of awareness of the illegality of their actions – when the defendant claims they were unaware that their actions were illegal.
  • System error – in some cases, it may be argued that the fraud resulted from system or technological errors.

How to Avoid Computer Fraud?

  • Only use secure websites and applications.
  • Regularly update security software.
  • Use strong passwords and do not share them with third parties.
  • Be cautious of suspicious emails and messages requesting personal data.

Conclusion

Fraud is a serious crime that has taken on a new dimension in the digital age. According to Article 286 of the Penal Code, perpetrators of computer fraud can face severe consequences, including lengthy prison sentences. Given the frequency of this crime, it is important to be aware of potential threats and protect your personal data and finances online.

Status as of: February 15, 2022