Autor: Judyta Kasperkiewicz

Naruszenie praw własności intelektualnej w Internecie (art. 115 – 123 ustawy o prawach autorskich)

W erze cyfryzacji, gdzie dostęp do treści w Internecie jest niemal nieograniczony, naruszenie praw własności intelektualnej stało się jednym z najczęściej popełnianych przestępstw. Przedstawiciele branży twórczej, w tym artyści, pisarze, fotografowie i programiści, borykają się z problemem kradzieży ich utworów w sieci. Naruszenie praw autorskich w Internecie to temat, który dotyczy zarówno osób prywatnych, jak i przedsiębiorstw, dlatego ważne jest, by rozumieć, jakie działania mogą naruszać przepisy prawa w tym zakresie i jakie konsekwencje grożą za takie działania.

Czym są prawa własności intelektualnej?

Prawa własności intelektualnej obejmują wszelkie prawa związane z twórczością intelektualną, w tym prawa autorskie i prawa pokrewne. W polskim prawie kwestie te regulowane są głównie ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prawa autorskie chronią twórczość literacką, artystyczną, muzyczną, filmową, komputerową, a także inne utwory, które są wynikiem działalności twórczej człowieka.

Prawa te przyznają twórcy wyłączne uprawnienie do rozporządzania i korzystania z jego dzieła. Zatem wszelkie nieautoryzowane kopiowanie, rozpowszechnianie, udostępnianie lub modyfikowanie utworów bez zgody autora jest naruszeniem jego praw.

Naruszenie praw autorskich w Internecie

W Internecie, naruszenie praw autorskich jest wyjątkowo powszechne, ponieważ sieć daje użytkownikom łatwy dostęp do treści, które mogą być kopiowane i rozpowszechniane za pomocą kilku kliknięć. Do najczęstszych naruszeń dochodzi w przypadku:

1. Nielegalnego udostępniania plików – dotyczy to m.in. pirackich kopii filmów, muzyki, książek, programów komputerowych i gier, które są udostępniane w sieci, na przykład w serwisach wymiany plików czy na platformach torrentowych.
2. Kopiowania treści z internetu bez zgody autora – częstym przypadkiem jest pobieranie artykułów, zdjęć, grafik czy filmów z Internetu i wykorzystywanie ich na własnych stronach internetowych, blogach czy mediach społecznościowych, bez zapewnienia odpowiednich praw do tych materiałów.
3. Bezlegalne korzystanie z oprogramowania – w sieci bardzo łatwo można natrafić na nielegalne kopie oprogramowania komputerowego. Instalowanie lub rozpowszechnianie takich kopii stanowi poważne naruszenie praw autorskich.
4. Plagiat – jest to nieuprawnione przywłaszczenie sobie cudzego utworu, które najczęściej odbywa się w środowisku akademickim, ale także w blogosferze i dziedzinach twórczości zawodowej.

Przepisy prawne – Art. 115 – 123 ustawy o prawie autorskim

Zgodnie z polską ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych, naruszenie praw własności intelektualnej w Internecie jest traktowane bardzo poważnie.

Art. 115. Odpowiedzialność za naruszenie praw autorskich

Art. 115 stanowi, że każda osoba, która narusza prawa autorskie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, może zostać ukarana grzywną, karą ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 3. Zatem nielegalne korzystanie z utworów w Internecie, które jest wynikiem działań o charakterze zarobkowym, wiąże się z poważnymi konsekwencjami.

Art. 116. Naruszenie praw autorskich w działalności gospodarczej

W przypadku naruszenia praw autorskich w ramach działalności gospodarczej (np. sprzedaż nielegalnych kopii oprogramowania lub książek), sprawcy grozi kara pozbawienia wolności do lat 5. Dodatkowo, sąd może orzec przepadek przedmiotów, które zostały wykorzystane w celu popełnienia przestępstwa.

Art. 117. Odpowiedzialność cywilna

Oprócz odpowiedzialności karnej, osoba naruszająca prawa autorskie może być zobowiązana do naprawienia szkody wyrządzonej właścicielowi praw. Może to obejmować zarówno zapłatę za rzeczywiste straty, jak i zysk, który sprawca osiągnął dzięki nielegalnemu działaniu. Ponadto, sąd może nakazać usunięcie skutków naruszenia, takich jak usunięcie nielegalnych treści z internetu.

Art. 118. Ochrona prawa do utworu

Prawo autorskie chroni twórcę przed naruszeniem integralności jego dzieła. W szczególności chodzi o zabronienie nieautoryzowanej obróbki, zmiany czy usuwania jakiejkolwiek części utworu, co jest częstym przypadkiem w przypadku rozpowszechniania w Internecie.

Art. 120. Ochrona utworów w Internecie

Ustawa wskazuje również, że utwory rozpowszechniane w Internecie są chronione na równi z utworami opublikowanymi w innych formach. Każda forma udostępniania w Internecie, która narusza prawa autora, może być uznana za przestępstwo, a osoba odpowiedzialna za to ponosi konsekwencje prawne.

Konsekwencje naruszenia praw autorskich w Internecie

Naruszenie praw własności intelektualnej w Internecie wiąże się z poważnymi konsekwencjami. Osoba, która nielegalnie korzysta z czyjegoś utworu, może zostać pociągnięta do odpowiedzialności cywilnej, karnej lub obu. W praktyce oznacza to:

• Grzywna – osoba, która narusza prawa autorskie, może zostać ukarana grzywną. W przypadku działalności gospodarczej, kara ta może być bardzo wysoka.
• Odpowiedzialność karna – w przypadku poważnych naruszeń, sprawca może trafić do więzienia, w szczególności jeżeli działanie miało na celu uzyskanie korzyści materialnych z nielegalnego obrotu utworami.
• Zakaz działalności – w niektórych przypadkach sąd może zakazać działalności związanej z obrotem nielegalnymi treściami.

Jak unikać naruszenia praw autorskich w Internecie?

Aby uniknąć naruszenia praw autorskich w Internecie, warto przestrzegać kilku zasad:

1. Kupuj legalnie – zawsze upewnij się, że korzystasz z treści pochodzących z legalnych źródeł.
2. Uzyskaj zgodę autora – jeśli planujesz wykorzystać czyjeś utwory, zawsze zapytaj autora lub właściciela praw o pozwolenie.
3. Twórz własne treści – jeżeli tworzysz treści w Internecie, dbaj o to, by były one oryginalne i nie naruszały cudzych praw.
4. Pamiętaj o licencjach – jeśli korzystasz z materiałów objętych licencją, upewnij się, że spełniasz wszystkie jej warunki.

Podsumowanie

Naruszenie praw autorskich w Internecie jest poważnym przestępstwem, które może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych. Dzięki przepisom zawartym w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, twórcy mogą chronić swoje dzieła przed nielegalnym wykorzystywaniem ich w sieci. Kluczowe jest zrozumienie przepisów i respektowanie praw innych, by nie stać się częścią nielegalnego obrotu treściami w Internecie.

Stan na dzień: 22 marca 2022 roku

Paserstwo w Internecie (art. 291 i art. 292 k.k.) – Jakie są konsekwencje prawne?

W erze cyfryzacji i rosnącego znaczenia handlu internetowego, paserstwo przeniosło się z tradycyjnych rynków na przestrzeń online. Zjawisko to zyskało na sile, stwarzając nowe wyzwania w zakresie egzekwowania prawa. Paserstwo internetowe to przestępstwo związane z nielegalnym obrotem skradzionymi rzeczami lub informacjami w sieci. Jakie są przepisy dotyczące paserstwa w Internecie i jakie konsekwencje prawne grożą osobom, które dopuszczają się tego rodzaju działalności?

Czym jest paserstwo w Internecie?

Paserstwo w Internecie polega na tym, że osoba lub grupa osób uczestniczy w sprzedaży, dystrybucji lub przechowywaniu rzeczy, które zostały zdobyte w wyniku przestępstwa, przy wykorzystaniu sieci internetowej. W sieci, obrotowi skradzionymi przedmiotami, np. elektroniką, oprogramowaniem, a nawet towarami luksusowymi, sprzyja anonimowość i zasięg, jaki daje Internet. Choć poszczególne przedmioty mogą być sprzedawane na aukcjach internetowych, w sklepach internetowych lub poprzez portale społecznościowe, to udział w takich transakcjach może zostać zakwalifikowany jako paserstwo.

Paserstwo internetowe dotyczy zarówno fizycznych przedmiotów, jak i towarów w postaci danych, takich jak skradzione konta bankowe, numery kart kredytowych, dane osobowe, czy oprogramowanie pirackie. Warto zauważyć, że nawet jeżeli sprawca nie był bezpośrednio zaangażowany w kradzież, ale uczestniczy w dalszym obrocie skradzionymi przedmiotami lub danymi, może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za paserstwo.

Paserstwo internetowe a Kodeks karny

Paserstwo, zarówno to tradycyjne, jak i to popełniane w Internecie, reguluje polski Kodeks karny. Artykuł 291 i 292 odnoszą się bezpośrednio do obrotu skradzionymi rzeczami, w tym także tymi, które są sprzedawane w Internecie.

• Art. 291 k.k. mówi o paserstwie „zwykłym” – czyli przyjęciu skradzionych przedmiotów i ich dalszym obrocie. Dotyczy to zarówno osób, które fizycznie przechowują skradzione mienie, jak i tych, które je sprzedają lub przekazują innym osobom.
• Art. 292 k.k. rozszerza te przepisy, obejmując „paserstwo szczególne” – czyli przypadki, kiedy sprawca działa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, sprzedając lub pośrednicząc w obrocie większą ilością skradzionych przedmiotów. Może to dotyczyć również osób, które świadomie tworzą fałszywe aukcje internetowe, składają zamówienia za pomocą skradzionych kart kredytowych, czy oferują skradzione dane osobowe.

Formy paserstwa w Internecie

Paserstwo internetowe może przybierać różne formy. Oto niektóre z nich:

1. Sprzedaż skradzionych przedmiotów online: Osoby dopuszczające się paserstwa mogą korzystać z popularnych platform e-commerce (np. Allegro, eBay, OLX) do sprzedaży skradzionych rzeczy. Często przedmioty są oferowane w niskich cenach, co może wzbudzać podejrzenia, ale nie zawsze łatwo jest zweryfikować legalność ich pochodzenia.
2. Obrót skradzionymi danymi: Paserstwo internetowe dotyczy również sprzedaży skradzionych danych, takich jak numery kart kredytowych, loginy do kont bankowych, dane osobowe, czy dostęp do prywatnych baz danych. Wiele z tych transakcji odbywa się na tzw. „dark webie”, czyli ukrytych, anonimowych forach internetowych, gdzie tego typu towary są wymieniane.
3. Piractwo internetowe: Sprzedaż skradzionych kopii oprogramowania lub muzyki, filmów, gier komputerowych także jest formą paserstwa. Takie działania mogą prowadzić do dalszego rozprzestrzeniania nielegalnych kopii, co ma negatywne skutki dla twórców.
4. Paserstwo związane z kradzieżą tożsamości: Kolejnym przykładem paserstwa w Internecie jest handel skradzionymi tożsamościami. Osoby, które uzyskają dostęp do danych logowania do banków czy systemów płatności, mogą nie tylko je wykorzystywać, ale także sprzedawać innym.

Konsekwencje prawne paserstwa w Internecie

Zgodnie z przepisami Kodeksu karnego, paserstwo w Internecie jest traktowane poważnie i może prowadzić do surowych konsekwencji prawnych. Kary za paserstwo mogą obejmować:

• Paserstwo zwykłe (art. 291 k.k.) – za uczestnictwo w obrocie skradzionymi przedmiotami grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat, grzywna lub kara ograniczenia wolności. Kara może być wyższa, jeśli przestępstwo popełniono w sposób zorganizowany lub zawodowy.
• Paserstwo szczególne (art. 292 k.k.) – za współdziałanie w obrocie skradzionymi przedmiotami w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kara może wynieść od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności, a także kara grzywny.

Jak unikać paserstwa w Internecie?

Aby uniknąć odpowiedzialności za paserstwo internetowe, warto przestrzegać kilku zasad:

1. Sprawdzaj legalność transakcji – przed dokonaniem zakupu online, zawsze upewnij się, że sprzedawca ma odpowiednie uprawnienia do sprzedaży danego przedmiotu i że jego pochodzenie jest legalne.
2. Bądź ostrożny z ofertami poniżej rynkowej ceny – jeśli cena przedmiotu wydaje się zbyt atrakcyjna w porównaniu do jego wartości rynkowej, może to sugerować, że pochodzi on z nielegalnego źródła.
3. Zabezpiecz swoje dane osobowe – nie udostępniaj swoich danych logowania do kont bankowych czy sklepów internetowych osobom trzecim, aby uniknąć wycieku informacji i późniejszego paserstwa.
4. Unikaj zakupów w podejrzanych miejscach – zawsze sprawdzaj wiarygodność sprzedawcy, szczególnie na mniej znanych platformach. W przypadku nielegalnego obrotu mieniem może to stanowić poważne zagrożenie prawne.

Podsumowanie

Paserstwo internetowe jest poważnym przestępstwem, które może wiązać się z wysokimi karami. Zgodnie z przepisami Kodeksu karnego, osoby uczestniczące w obrocie skradzionymi przedmiotami lub danymi w Internecie mogą zostać pociągnięte do odpowiedzialności karnej. W obliczu rosnącego znaczenia handlu online, zarówno sprzedawcy, jak i kupujący powinni zachować szczególną ostrożność, aby nie stać się częścią nielegalnego rynku.

Stan na dzień: 15 marca 2022 roku

Cyberespionage (Art. 130 of the Penal Code) – A Crime in the Digital Age

In the era of widespread internet access, digitization, and increasing reliance on technology, threats related to information security are becoming more serious. One of the most severe crimes in this domain is cyberespionage, which involves the illegal acquisition of sensitive information by individuals or groups using internet technologies to steal secrets. What are the legal provisions regarding this crime under Polish criminal law, and what are the consequences for those who engage in such activities?

What is Cyberespionage?

Cyberespionage refers to the illegal acquisition or use of sensitive information, typically through electronic means, that violates privacy or data security. This can involve personal data, trade secrets, or state or military secrets. Cyberespionage is particularly dangerous because it often involves intelligence, competitive, or political activities.

Art. 130 of the Penal Code – Cyberespionage in Polish Law

In Polish Criminal Code (Art. 130 of the Penal Code), cyberespionage is addressed in the context of crimes against state or professional secrecy. According to this article, individuals who illegally acquire, disclose, or use secrets are subject to severe legal consequences.

Article 130 of the Penal Code pertains to espionage activities related to obtaining state or professional secrets in an unauthorized manner, including through electronic means. Cyberespionage in this definition encompasses activities aimed at accessing information protected by law, such as corporate trade secrets, military secrets, or information related to state security.

Forms of Cyberespionage

Cyberespionage can take many forms, depending on the objective and the means used to carry it out. Some of the most common forms of this crime include:

1. Hacking attacks – breaking into computer systems, corporate networks, or government and military institutions to steal secrets.
2. Phishing – deceiving individuals into providing sensitive information, such as login credentials, passwords, credit card numbers, or personal data, by impersonating legitimate institutions or individuals.
3. Malware use – installing spyware or other malicious software on computers or mobile devices to monitor user activities and steal data.
4. Attacks on critical infrastructure – infiltrating systems that manage important national data or industrial information, which may impact a country’s security.
5. Corporate espionage – gaining access to confidential corporate information such as trade secrets, marketing strategies, or development plans to gain financial advantages or weaken competition.

Legal Consequences of Cyberespionage

According to Polish law, cyberespionage is considered a serious crime, and individuals engaging in it may face severe legal consequences. Under Art. 130 of the Penal Code, those convicted of state or professional secret theft (including through online means) can face:

• Up to 10 years of imprisonment for illegally acquiring, transferring, or disclosing state secrets or other protected information.
• If the perpetrator is involved in organized crime or collaborates with foreign states, the punishment may be even harsher.

In addition, cyberespionage offenders may be required to compensate for damages caused by the theft of information and may also face civil liability, such as financial penalties for losses incurred by victims.

How to Protect Yourself from Cyberespionage?

Protection against cyberespionage requires the implementation of appropriate measures to secure personal, corporate, and state secrets. Here are a few ways to minimize the risk of becoming a victim of this crime:

1. Strong passwords and two-factor authentication – use strong, unique passwords and additional security measures such as two-factor authentication (2FA) for all accounts.
2. Secure computer systems – regularly update software, use antivirus programs, and firewalls that can help detect threats and prevent hacking.
3. Employee education – regularly train employees on information security, recognizing phishing attacks, and maintaining confidentiality.
4. Securing networks and devices – use encrypted connections (VPNs), avoid public unsecured Wi-Fi networks, and apply strong security settings on mobile devices and computers.
5. Reporting incidents – in case of suspected data theft, report the incident to law enforcement or specialized cybersecurity agencies immediately.

Conclusion

Cyberespionage, under Art. 130 of the Penal Code, is a serious crime that poses significant risks both to private individuals and to corporations or government institutions. With the advancement of technology and the expanding online space, criminals have new tools to obtain valuable data and information. It is essential to understand that the consequences of this crime can be far-reaching, and the punishment for its commission is severe. Therefore, it is crucial to protect personal data and adhere to security guidelines in the digital world.

As of: March 17, 2022.

Cyberszpiegostwo (art. 130 k.k.) – Przestępstwo w erze cyfrowej

W dobie powszechnego dostępu do internetu, cyfryzacji oraz rosnącej zależności od technologii, zagrożenia związane z bezpieczeństwem informacji stają się coraz poważniejsze. Jednym z poważniejszych przestępstw w tej dziedzinie jest cyberszpiegostwo, czyli nielegalne pozyskiwanie informacji przez osoby lub grupy, które wykorzystują technologie internetowe w celu wykradania tajemnic. Jakie są przepisy dotyczące tego przestępstwa w polskim prawie karnym i jakie konsekwencje grożą za takie działania?

Czym jest cyberszpiegostwo?

Cyberszpiegostwo to działanie, które polega na nielegalnym pozyskiwaniu lub wykorzystywaniu informacji o charakterze tajnym, w sposób, który narusza prywatność lub bezpieczeństwo danych. Może ono dotyczyć zarówno danych osobowych, tajemnic przedsiębiorstw, jak i informacji o charakterze państwowym lub wojskowym. Cyberszpiegostwo jest szczególnie groźne, ponieważ często wiąże się z działalnością wywiadowczą, konkurencyjną lub polityczną.

Art. 130 k.k. – Cyberszpiegostwo w polskim prawie

W polskim Kodeksie karnym (art. 130 k.k.) cyberszpiegostwo zostało ujęte w kontekście przestępstw przeciwko tajemnicy państwowej i zawodowej. Zgodnie z tym artykułem, osoba, która nielegalnie pozyskuje, przekazuje, ujawnia lub wykorzystuje tajemnice, naraża się na poważne konsekwencje prawne.

Artykuł 130 k.k. odnosi się do działalności wywiadowczej polegającej na pozyskiwaniu tajemnic państwowych lub zawodowych w sposób nieuprawniony, w tym także przez środki elektroniczne. Cyberszpiegostwo w tej definicji obejmuje działania mające na celu uzyskiwanie dostępu do informacji chronionych przez prawo, takich jak tajemnice handlowe firm, tajemnice wojskowe, rządowe lub informacje związane z bezpieczeństwem państwa.

Formy cyberszpiegostwa

Cyberszpiegostwo może przyjmować różne formy, zależnie od celu oraz środków wykorzystanych do jego realizacji. Do najczęstszych form tego przestępstwa zalicza się:

1. Hakerskie ataki – polegające na włamaniu się do systemów komputerowych, sieci firmowych, organizacji rządowych czy wojskowych w celu wykradzenia tajemnic.
2. Phishing – wyłudzanie informacji, takich jak dane logowania, hasła, numery kart kredytowych czy dane osobowe, poprzez podszywanie się pod wiarygodne instytucje lub osoby.
3. Wykorzystanie złośliwego oprogramowania (malware) – instalowanie oprogramowania szpiegującego na komputerach lub urządzeniach mobilnych w celu monitorowania działań użytkowników oraz kradzieży danych.
4. Ataki na infrastrukturę krytyczną – działania zmierzające do infiltracji systemów zarządzających ważnymi danymi państwowymi lub przemysłowymi, które mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo kraju.
5. Szpiegostwo korporacyjne – uzyskiwanie dostępu do poufnych informacji firmowych, takich jak tajemnice handlowe, strategie marketingowe czy plany rozwoju, w celu uzyskania korzyści finansowych lub osłabienia konkurencji.

Konsekwencje prawne cyberszpiegostwa

Zgodnie z przepisami polskiego prawa, cyberszpiegostwo jest traktowane jako poważne przestępstwo. Za naruszenie tajemnic państwowych lub zawodowych (w tym poprzez nielegalne pozyskiwanie danych w internecie), sprawca może ponieść surowe konsekwencje prawne.

Zgodnie z art. 130 k.k. osoba, która dopuści się tego przestępstwa, może zostać skazana na:

• Karę pozbawienia wolności do lat 10, w przypadku pozyskania, przekazania lub ujawnienia tajemnic państwowych lub innych chronionych informacji.
• W przypadku, gdy sprawca działa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej lub współpracuje z obcymi państwami, kara może być jeszcze bardziej surowa.

Ponadto, sprawcy cyberszpiegostwa mogą być zobowiązani do naprawienia wyrządzonych szkód, a także mogą ponosić odpowiedzialność cywilną, np. za straty poniesione przez ofiarę kradzieży informacji.

Jak chronić się przed cyberszpiegostwem?

Ochrona przed cyberszpiegostwem wymaga zastosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa w zakresie ochrony danych osobowych oraz informacji o charakterze zawodowym i państwowym. Oto kilka sposobów, jak zminimalizować ryzyko bycia ofiarą tego przestępstwa:

1. Silne hasła i uwierzytelnianie dwuskładnikowe – stosowanie silnych, unikalnych haseł oraz dodatkowego zabezpieczenia w postaci uwierzytelniania dwuskładnikowego (2FA) na wszystkich kontach.
2. Ochrona systemów komputerowych – regularne aktualizowanie oprogramowania, stosowanie programów antywirusowych oraz zapór ogniowych, które mogą pomóc w wykrywaniu zagrożeń i włamaniom do systemu.
3. Edukacja pracowników – regularne szkolenie pracowników w zakresie bezpieczeństwa informacji, rozpoznawania ataków phishingowych oraz dbania o poufność danych.
4. Zabezpieczenie sieci i urządzeń – korzystanie z szyfrowanych połączeń (VPN), unikanie publicznych, niezabezpieczonych sieci Wi-Fi oraz stosowanie silnych zabezpieczeń na urządzeniach mobilnych i komputerach.
5. Zgłaszanie incydentów – w przypadku podejrzenia, że ktoś może próbować wykradać dane, niezwłocznie zgłaszać to odpowiednim służbom ścigania lub specjalistycznym agencjom zajmującym się cyberbezpieczeństwem.

Podsumowanie

Cyberszpiegostwo, zgodnie z art. 130 k.k., jest poważnym przestępstwem, które stanowi zagrożenie zarówno dla osób prywatnych, jak i dla firm czy instytucji rządowych. Wraz z rozwojem technologii i internetowej przestrzeni, przestępcy zyskali nowe narzędzie do pozyskiwania cennych danych i informacji. Warto pamiętać, że skutki tego przestępstwa mogą być dalekosiężne, a kara za jego popełnienie jest surowa. Dlatego tak ważne jest, aby chronić swoje dane oraz przestrzegać zasad bezpieczeństwa w Internecie.

Stan na dzień: 17 marca 2022 roku

Fencing on the Internet (Art. 291 and Art. 292 of the Penal Code) – What Are the Legal Consequences?

In the era of digitization and the growing importance of online commerce, fencing has moved from traditional markets to the online space. This phenomenon has gained momentum, creating new challenges in law enforcement. Internet fencing is a crime related to the illegal trade of stolen goods or information over the internet. What are the regulations regarding fencing on the internet and what legal consequences face those who engage in such activities?

What is Fencing on the Internet?

Fencing on the internet involves a person or group of people participating in the sale, distribution, or storage of items that were acquired as a result of a crime using the internet. The anonymity and reach provided by the internet facilitate the trading of stolen items, such as electronics, software, or even luxury goods. Although individual items may be sold on online auctions, e-commerce sites, or through social media platforms, participating in such transactions can be classified as fencing.

Internet fencing involves both physical items and goods in the form of data, such as stolen bank accounts, credit card numbers, personal data, or pirated software. It is important to note that even if the perpetrator was not directly involved in the theft, they can still be held responsible for fencing if they participate in the further trade of stolen items or data.

Fencing on the Internet and the Penal Code

Both traditional and internet fencing are regulated by the Polish Penal Code. Articles 291 and 292 directly relate to the trade of stolen goods, including those sold online.

• Art. 291 of the Penal Code addresses „ordinary” fencing – that is, the acceptance of stolen goods and their further trade. This applies to both individuals who physically store stolen property and those who sell or pass them on to others.
• Art. 292 of the Penal Code expands on these provisions, covering „special” fencing – cases where the perpetrator acts within an organized criminal group, selling or mediating the trade of a large quantity of stolen goods. This also applies to individuals who intentionally create fake online auctions, place orders using stolen credit cards, or offer stolen personal data.

Forms of Fencing on the Internet

Fencing on the internet can take various forms. Here are some of them:

1. Selling Stolen Goods Online: Individuals engaged in fencing may use popular e-commerce platforms (e.g., Allegro, eBay, OLX) to sell stolen items. These items are often offered at low prices, which may raise suspicions, but it is not always easy to verify the legality of their origin.
2. Trading Stolen Data: Internet fencing also involves the sale of stolen data, such as credit card numbers, login details for bank accounts, personal data, or access to private databases. Many of these transactions take place on the so-called „dark web,” hidden, anonymous internet forums where such goods are exchanged.
3. Internet Piracy: The sale of stolen copies of software, music, movies, or video games is also a form of fencing. Such activities can lead to further distribution of illegal copies, which negatively impacts creators.
4. Fencing Related to Identity Theft: Another example of internet fencing is the trade of stolen identities. Individuals who gain access to bank login information or payment systems can not only use it but also sell it to others.

Legal Consequences of Fencing on the Internet

According to the provisions of the Penal Code, internet fencing is treated seriously and can lead to severe legal consequences. The penalties for fencing may include:

• Ordinary Fencing (Art. 291 of the Penal Code): Participation in the trade of stolen goods carries a penalty of imprisonment from 3 months to 5 years, a fine, or restriction of freedom. The penalty may be higher if the crime was committed in an organized or professional manner.
• Special Fencing (Art. 292 of the Penal Code): For cooperating in the trade of stolen goods as part of an organized criminal group, the penalty may range from 6 months to 8 years in prison, as well as a fine.

How to Avoid Fencing on the Internet?

To avoid liability for internet fencing, it is worth following a few guidelines:

1. Check the Legality of Transactions – Before making an online purchase, always ensure that the seller has the proper rights to sell the item and that its origin is legal.
2. Be Cautious with Below-Market Price Offers – If the price of an item seems too attractive compared to its market value, it could suggest that it comes from an illegal source.
3. Secure Your Personal Data – Do not share your login details for bank accounts or online stores with third parties to avoid data leaks and subsequent fencing activities.
4. Avoid Purchases from Suspicious Places – Always check the credibility of the seller, especially on less-known platforms. Illegal trade in goods may pose a significant legal threat.

Summary

Internet fencing is a serious crime that can lead to heavy penalties. According to the provisions of the Penal Code, individuals participating in the trade of stolen goods or data on the internet can be held criminally liable. In the face of the growing importance of online commerce, both sellers and buyers should exercise special caution to avoid becoming part of the illegal market.

As of: March 15, 2022.

Identity Theft (Art. 190a § 2 of the Penal Code) – A Crime of the Digital Age

In today’s digital world, where almost everyone is present online, identity theft has become one of the most serious threats. This crime, which can affect anyone, often goes unnoticed until the damage has already been done. In Poland, identity theft is regulated under Article 190a § 2 of the Penal Code, which outlines severe consequences for both the perpetrator and the victim. But what exactly is identity theft, how does it occur, what penalties are involved, and how can one protect themselves from becoming a victim?

What is Identity Theft?

Identity theft is a crime involving the illegal acquisition of another person’s personal data, such as their name, surname, PESEL number, login details for bank accounts, or credit card information, with the intention of using it for financial gain. The perpetrator typically aims to cause harm to the victim – for instance, by taking out a loan in their name, entering into a contract, or making financial transactions without the victim’s knowledge or consent.

How Does Identity Theft Occur?

Criminals are increasingly using information technology to steal personal data. Identity theft can take on various forms, with perpetrators employing methods such as:

1. Phishing – pretending to be trusted institutions like banks, online businesses, or public authorities to obtain personal information from the victim.
2. Malware – installing viruses or trojans on the victim’s computer to steal login details and other sensitive information.
3. Fake Documents – forging documents such as ID cards, passports, or credit cards to impersonate someone else.
4. Online Tracking – gathering publicly available information from social media profiles or other online spaces to obtain access to private accounts.

What Are the Consequences for the Perpetrator?

According to Article 190a § 2 of the Penal Code, identity theft, which involves unlawfully acquiring and using personal data to cause financial or emotional harm, is a criminal offense punishable by serious penalties. The perpetrator may face:

• A prison sentence of up to 3 years.
• In cases with particularly severe circumstances, the sentence may be extended to up to 5 years in prison.

It is also important to note that identity theft can lead to additional financial consequences. In addition to the prison sentence, the perpetrator may be required to compensate the victim for the financial losses or moral damages caused.

How to Protect Yourself from Identity Theft?

Protection from identity theft is crucial in today’s digital age. To minimize the risk, it is important to follow several guidelines:

1. Secure Your Passwords – Use strong, unique passwords for different accounts, and enable two-factor authentication wherever possible.
2. Be Careful with Personal Data – Avoid sharing sensitive information like your PESEL number, ID number, or bank account details unless you are sure it is safe.
3. Monitor Your Transactions – Regularly check your bank accounts and transaction history to detect any unauthorized activities.
4. Avoid Suspicious Links – Do not click on links from unknown senders in emails or SMS messages, as they may lead to phishing attempts.
5. Install Antivirus Software – Protect your devices from malicious software to prevent the theft of your personal data.
6. Report Unauthorized Activities – If you notice that someone might have access to your personal data, immediately report it to the relevant authorities and institutions.

Conclusion

Identity theft is a serious crime that can lead to significant consequences for both the victim and the perpetrator. In Poland, this crime is severely punished, with legal provisions in place to protect citizens from unauthorized access to their personal data. Securing your personal information and being cautious online are essential steps to minimize the risk of falling victim to this crime.

As of: March 10, 2022

Kradzież tożsamości (art. 190a § 2 k.k.) – przestępstwo XXI wieku

W dzisiejszym cyfrowym świecie, gdzie niemal każdy z nas jest obecny w Internecie, kradzież tożsamości stała się jednym z poważniejszych zagrożeń. To przestępstwo, które może dotknąć każdego z nas, często pozostaje niezauważone do momentu, gdy szkody są już wyrządzone. W Polsce przestępstwo to zostało uregulowane w artykule 190a § 2 Kodeksu karnego, który wskazuje, że kradzież tożsamości wiąże się z poważnymi konsekwencjami zarówno dla sprawcy, jak i dla ofiary. Ale czym dokładnie jest kradzież tożsamości, jak wygląda jej przebieg, jakie grożą kary i jak można się przed nią chronić?

Czym jest kradzież tożsamości?

Kradzież tożsamości to przestępstwo polegające na bezprawnym przejęciu cudzych danych osobowych, takich jak imię, nazwisko, numer PESEL, dane logowania do kont bankowych czy dane karty kredytowej, w celu wykorzystania ich do osiągnięcia korzyści majątkowych. Celem sprawcy jest najczęściej działanie na szkodę ofiary – na przykład wzięcie kredytu na jej nazwisko, zawarcie umowy, czy przeprowadzenie transakcji finansowych bez wiedzy i zgody poszkodowanego.

Przebieg kradzieży tożsamości

Przestępcy coraz częściej wykorzystują technologie informacyjne do zdobywania danych osobowych. Kradzież tożsamości może przyjąć różne formy, a sprawcy korzystają z takich metod jak:

1. Phishing – podszywanie się pod zaufane instytucje, takie jak banki, firmy internetowe czy administracja publiczna, aby wyłudzić dane osobowe ofiary.
2. Złośliwe oprogramowanie (malware) – instalowanie wirusów lub trojanów na komputerze ofiary, które pozwalają na kradzież danych logowania i innych wrażliwych informacji.
3. Kriminalne kopie dokumentów – fałszowanie dokumentów, takich jak dowody osobiste, paszporty czy karty kredytowe w celu podszywania się pod inną osobę.
4. Śledzenie online – wykorzystanie informacji dostępnych publicznie w Internecie (np. na profilach w mediach społecznościowych) do zebrania danych pozwalających na uzyskanie dostępu do prywatnych kont.

Jakie konsekwencje grożą sprawcy?

Zgodnie z art. 190a § 2 Kodeksu karnego, kradzież tożsamości, czyli nieuprawnione przejęcie danych osobowych i ich wykorzystanie w sposób, który powoduje szkodę majątkową lub emocjonalną, jest przestępstwem zagrożonym surowymi karami. Sprawcy grozi:

• kara pozbawienia wolności do 3 lat,
• w przypadku szczególnie poważnych okoliczności – kara surowsza, czyli nawet do 5 lat więzienia.

Warto zauważyć, że kradzież tożsamości może wiązać się z dodatkowymi konsekwencjami finansowymi. Oprócz kary więzienia, sprawca może zostać obciążony obowiązkiem naprawienia szkody wyrządzonej ofierze, co może obejmować zwrot utraconych środków lub rekompensatę za straty moralne i emocjonalne.

Jak chronić się przed kradzieżą tożsamości?

Ochrona przed kradzieżą tożsamości jest niezwykle ważna w dzisiejszych czasach. Aby zminimalizować ryzyko, warto przestrzegać kilku zasad:

1. Zabezpiecz swoje hasła – korzystaj z silnych, unikalnych haseł do różnych kont, a także włącz dwuskładnikowe uwierzytelnianie, gdy tylko jest to możliwe.
2. Bądź ostrożny z danymi osobowymi – nie udostępniaj swojego numeru PESEL, numeru dowodu osobistego ani innych wrażliwych danych, chyba że jesteś pewien, że to bezpieczne.
3. Sprawdzaj historię transakcji – regularnie przeglądaj swoje konta bankowe oraz historię transakcji, aby szybko zauważyć jakiekolwiek nieautoryzowane operacje.
4. Unikaj podejrzanych linków – nie klikaj w linki, które otrzymujesz w wiadomościach e-mail lub SMS, zwłaszcza jeśli pochodzą od nieznanych nadawców.
5. Zainstaluj oprogramowanie antywirusowe – chronienie swojego urządzenia przed złośliwym oprogramowaniem pomoże zapobiec kradzieży danych.
6. Zgłaszaj nieautoryzowane działania – jeśli zauważysz, że ktoś może mieć dostęp do Twoich danych osobowych, natychmiast zgłoś to odpowiednim służbom oraz firmom, których konta zostały naruszone.

Podsumowanie

Kradzież tożsamości to poważne przestępstwo, które może prowadzić do poważnych konsekwencji zarówno dla ofiary, jak i dla sprawcy. W Polsce przestępstwo to jest surowo karane, a przepisy prawne chronią obywateli przed nieuprawnionym przejęciem danych osobowych. Zabezpieczenie swoich danych osobowych oraz zachowanie ostrożności w Internecie to kluczowe kroki, które pomagają zminimalizować ryzyko stania się ofiarą tego przestępstwa.

Stan na dzień: 10 marca 2022 roku

Cyberstalking (art. 190a k.k.)

W dzisiejszym cyfrowym świecie, gdzie komunikacja online i media społecznościowe odgrywają centralną rolę w naszym życiu, kwestia cyberstalkingu stała się coraz bardziej istotna. Ten rodzaj nękania może mieć poważne konsekwencje emocjonalne i psychiczne dla ofiar, a także prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych dla sprawców. W Polsce cyberstalking jest przestępstwem uregulowanym w art. 190a Kodeksu karnego. Co dokładnie oznacza cyberstalking i jak prawo chroni ofiary?

Czym jest cyberstalking?

Cyberstalking to wzorcowe, niechciane i natrętne zachowanie online mające na celu nękanie lub zastraszanie innej osoby. Tego rodzaju nękanie odbywa się za pośrednictwem środków elektronicznych, takich jak media społecznościowe, e-mail, wiadomości instant czy inne kanały komunikacji internetowej. Cyberstalking może obejmować różne działania, takie jak wysyłanie gróźb, rozpowszechnianie plotek, czy nieustanne monitorowanie aktywności ofiary w Internecie.

Zgodnie z art. 190a Kodeksu karnego, cyberstalking to „uporczywe i celowe” nękanie przy użyciu środków elektronicznych, które wywołuje u ofiary poważne poczucie zagrożenia, niepokoju lub lęku. Prawo to ma na celu ochronę osób przed wszelką formą nękania w sieci, która zagraża ich bezpieczeństwu, zdrowiu psychicznemu lub dobrostanowi.

Kluczowe elementy cyberstalkingu według polskiego prawa

Prawo określa konkretne zachowania, które kwalifikują się jako cyberstalking. Należą do nich:

1. Powtarzająca się niechciana komunikacja: Chodzi o wysyłanie wielu wiadomości, e-maili lub SMS-ów, które są niechciane i mają na celu zastraszanie lub nękanie ofiary.
2. Zachowania groźne lub agresywne: Cyberstalkerzy mogą używać platform internetowych do wysyłania gróźb, obraźliwych czy poniżających wiadomości, często mających na celu wyrządzenie emocjonalnej krzywdy.
3. Monitorowanie aktywności ofiary: Może to obejmować takie działania, jak śledzenie obecności ofiary w Internecie, logowanie się na jej konta w mediach społecznościowych, czy inwigilowanie jej działań bez zgody.
4. Rozpowszechnianie fałszywych lub szkodliwych informacji: Cyberstalkerzy mogą rozpowszechniać plotki, fałszywe oskarżenia lub prywatne informacje o ofierze, celem uszkodzenia jej reputacji lub wywołania niepokoju.

Konsekwencje prawne cyberstalkingu

Cyberstalking jest przestępstwem zgodnie z polskim prawem, a konkretnie art. 190a Kodeksu karnego. Kara za cyberstalking może różnić się w zależności od wagi przestępstwa:

1. Pozbawienie wolności: Kara za cyberstalking może wynosić od grzywny do pozbawienia wolności na okres do 3 lat. W poważniejszych przypadkach, gdy nękanie jest uporczywe lub spowodowało poważną krzywdę dla ofiary, kara może być bardziej surowa.
2. Środki ochrony: Oprócz kar karnych, ofiary cyberstalkingu mogą ubiegać się o decyzję sądową mającą na celu powstrzymanie nękania. Może to obejmować nakaz zbliżenia lub zakaz kontaktu z osobą nękającą.
3. Odszkodowanie: Ofiary cyberstalkingu mogą również ubiegać się o odszkodowanie cywilne za wyrządzone krzywdy, zwłaszcza jeśli uda się udowodnić emocjonalne lub finansowe straty wynikłe z nękania.

Jak chronić się przed cyberstalkingiem?

Jeśli podejrzewasz, że jesteś ofiarą cyberstalkingu, istnieje kilka kroków, które możesz podjąć, aby chronić siebie:

1. Dokumentuj wszystko: Zachowuj wszystkie wiadomości, e-maile, zrzuty ekranu lub posty, które uważasz za stanowiące nękanie. Zapiski i dokumentacja mogą być niezbędne, jeśli będziesz chciał zgłosić przestępstwo.
2. Zablokuj stalkera: Wiele platform internetowych umożliwia zablokowanie lub wyciszenie osoby, która cię nęka. Skorzystaj z tych narzędzi, aby uniemożliwić dalszy kontakt.
3. Zgłoś zachowanie: Jeśli nękanie trwa, zgłoś je do odpowiednich platform (np. mediów społecznościowych lub dostawców usług e-mailowych). Większość platform posiada narzędzia do zgłaszania obraźliwych lub nielegalnych treści, które mogą pomóc w ich usunięciu.
4. Podjęcie działań prawnych: W przypadku poważnego cyberstalkingu lub nękania warto rozważyć podjęcie kroków prawnych i złożenie pozwu. Skonsultuj się z prawnikiem, który pomoże ci określić najlepszy sposób działania.
5. Zachowaj prywatność: Dostosuj ustawienia prywatności na platformach społecznościowych i innych witrynach internetowych, aby ograniczyć dostęp do swoich prywatnych informacji.

Podsumowanie

Cyberstalking jest poważnym przestępstwem, które może mieć trwały wpływ na emocjonalne i psychiczne samopoczucie ofiary oraz poczucie bezpieczeństwa. W Polsce prawo jest jasne: nękanie i zastraszanie za pomocą środków elektronicznych jest niedopuszczalne i karalne na mocy art. 190a Kodeksu karnego. Jeśli samodzielnie doświadczasz cyberstalkingu lub znasz kogoś, kto jest jego ofiarą, ważne jest, aby podjąć natychmiastowe kroki w celu ochrony siebie i zgłoszenia tego przestępstwa odpowiednim służbom.

Świadomość swoich praw, dbałość o prywatność w Internecie oraz korzystanie z pomocy prawnej to kluczowe elementy w walce z tym coraz bardziej powszechnym zjawiskiem.

Stan na dzień: 8 marca 2022 roku

Cyberstalking (Art. 190a of the Penal Code)

In today’s digital world, where online communication and social media play a central role in our lives, the issue of cyberstalking has become increasingly important. This form of harassment can have severe emotional and psychological consequences for victims, as well as lead to serious legal repercussions for perpetrators. In Poland, cyberstalking is criminalized under Article 190a of the Penal Code. But what exactly does cyberstalking entail, and how does the law protect victims?

What Is Cyberstalking?

Cyberstalking refers to a pattern of repeated, unwanted, and intrusive online behavior aimed at harassing or intimidating another person. This type of harassment occurs through digital means, such as social media platforms, email, instant messaging, or any other online communication channels. Cyberstalking can involve various actions, including sending threatening messages, spreading rumors, or relentlessly monitoring the victim’s online activities.

According to Article 190a of the Polish Penal Code, cyberstalking occurs when someone „persistently and intentionally” engages in harassment by using electronic means, causing significant distress or fear in the victim. This law protects individuals from any form of online abuse that threatens their safety, mental health, or well-being.

Key Elements of Cyberstalking Under Polish Law

The law sets out specific behaviors that qualify as cyberstalking. These include:

1. Repeated Unwanted Communication: This involves sending multiple messages, emails, or texts that are unwelcome and intended to intimidate or harass the victim.
2. Threatening or Aggressive Behavior: Cyberstalkers may use digital platforms to send threatening, degrading, or insulting messages, often with the aim of causing emotional harm.
3. Monitoring Victim’s Activities: This can involve actions such as tracking the victim’s online presence, logging into their social media accounts, or spying on their activities without consent.
4. Spreading False or Harmful Information: Cyberstalkers may spread rumors, false accusations, or private information about the victim, either to damage their reputation or cause distress.

Legal Consequences of Cyberstalking

Cyberstalking is considered a criminal offense under Polish law, specifically under Article 190a of the Penal Code. The penalties for cyberstalking can vary depending on the severity of the offense:

1. Imprisonment: The punishment for cyberstalking can range from a fine to imprisonment for up to 3 years. In more serious cases, where the harassment is persistent or has caused significant harm to the victim, the penalty may be more severe.
2. Protective Orders: In addition to criminal penalties, victims of cyberstalking may also seek a court order to stop the harassment. This can include restraining orders that limit or prohibit contact between the stalker and the victim.
3. Compensation: Victims of cyberstalking may also pursue civil claims for damages, especially if they can prove emotional or financial harm as a result of the stalking.

How to Protect Yourself from Cyberstalking

If you suspect that you are a victim of cyberstalking, there are several steps you can take to protect yourself:

1. Document Everything: Keep a record of all the messages, emails, or posts that you believe constitute stalking behavior. Screenshots and detailed notes can be crucial if you need to report the crime.
2. Block the Stalker: Many online platforms allow users to block or mute individuals who are harassing them. Use these tools to prevent further contact.
3. Report the Behavior: If the stalking continues, report the behavior to the platform (e.g., social media sites or email providers). Many platforms have reporting tools that can help remove harmful content and prevent the stalker from contacting you.
4. Seek Legal Help: If the harassment persists, you can contact law enforcement to file a formal complaint. Consider reaching out to a lawyer who can help you navigate the legal process.
5. Maintain Privacy: Adjust your privacy settings on social media and other online platforms. Limit the information you share publicly to protect your personal details.

Conclusion

Cyberstalking is a serious crime that can have a lasting impact on a victim’s emotional well-being and sense of security. In Poland, the law is clear: harassment and intimidation via digital means are unacceptable and punishable under Article 190a of the Penal Code. If you find yourself or someone you know becoming the target of cyberstalking, it is important to take immediate steps to protect yourself and report the incident to the authorities.

Staying informed about your rights, maintaining privacy online, and seeking legal support are key to combating this increasingly prevalent form of digital harassment.

As of: February 21, 2025

Public Promotion of a Fascist or Totalitarian Regime (Article 256 of the Penal Code)

In today’s world, where online platforms and social media are often used to spread various ideologies and political views, the issue of public promotion of extremist and totalitarian ideologies has become increasingly relevant. The right to freedom of expression, which is a fundamental principle in democratic societies, is not unlimited. Among the actions prohibited by law is the public promotion of fascism or totalitarian regimes, which are explicitly addressed by Article 256 of the Polish Penal Code.

What Does Public Promotion of a Fascist or Totalitarian Regime Entail?

Article 256 of the Polish Penal Code criminalizes the public promotion of fascist, totalitarian, or similar regimes, as well as the public expression of support for such ideologies. This article serves to protect public order, democratic values, and the dignity of those who were victims of totalitarian regimes, especially those related to fascism, communism, and other authoritarian ideologies.

The law primarily targets actions that publicly support and promote such regimes, including:

1. Displaying Symbols and Materials: Publicly displaying symbols, slogans, or materials associated with fascist or totalitarian ideologies. This includes flags, uniforms, or any other items that might serve as a means of spreading these ideologies.
2. Speech and Propaganda: Spreading fascist or totalitarian ideas through speeches, writings, or online content. This can involve promoting hatred, violence, or discrimination based on race, nationality, religion, or other personal characteristics.
3. Online Promotion: The internet, with its widespread reach, has become a significant space for spreading such ideologies. Websites, social media posts, videos, and comments that promote totalitarian ideologies are subject to legal scrutiny.

Legal Consequences of Publicly Promoting Fascism or Totalitarianism

Under Article 256 of the Penal Code, individuals found guilty of publicly promoting fascist or totalitarian ideologies may face severe legal consequences. These consequences include:

1. Imprisonment: The penalty for promoting such ideologies publicly can range from a fine to imprisonment for up to two years.
2. Fines: Courts may also impose financial penalties for individuals or organizations involved in spreading such ideologies.

These penalties are meant to prevent the spread of extremist ideologies and to protect the public from the harmful effects of hate speech and propaganda.

Examples of Crimes Involving the Public Promotion of Fascism or Totalitarian Regimes

Several real-life examples illustrate how this law is applied:

1. Displaying Nazi Symbols: A person displaying swastikas or wearing Nazi uniforms at public events, or posting images of such symbols online, could be prosecuted for violating Article 256.
2. Speech Supporting Totalitarian Regimes: Someone delivering a public speech or posting on social media in support of a totalitarian government, calling for a return to fascist rule, could be prosecuted under this provision.
3. Online Propaganda: A website or social media account promoting neo-Nazi ideology, fascism, or any totalitarian political regime could be subject to legal action.

How to Protect Yourself from Violating the Law

It’s essential to be aware of the legal implications of promoting such ideologies, especially in the age of social media and online platforms. Here are a few guidelines for individuals and organizations to ensure they do not inadvertently cross the line:

1. Respect the Law: Avoid spreading any material, speeches, or symbols that could be construed as supporting fascist or totalitarian ideologies.
2. Monitor Online Content: Be careful about what you post online. Content that can be seen as supporting hate or violence may result in legal consequences.
3. Education and Awareness: Stay informed about the history and impact of fascism and totalitarian regimes to understand why their promotion is harmful to society.

Conclusion

The public promotion of fascist or totalitarian ideologies is a serious criminal offense under Polish law. The law outlined in Article 256 of the Penal Code serves to prevent the spread of hateful and violent ideologies that threaten democratic values and the protection of human rights. In today’s interconnected world, it’s important to understand the consequences of such actions and ensure that the internet and public spaces remain safe and inclusive for all individuals, free from hate and discrimination.

As of: March 3, 2022